عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری

عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری

عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری
علم فیزیک – عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری

عکس‌های امروز ناسا به نگاه تلسکوپ پرتو ایکس “چاندرا” به مرکز یک کهکشان در صورت فلکی “خرچنگ” و آخرین عکس کاوشگر “جونو” از مشتری اختصاص یافته است.

به گزارش ایسنا و به نقل از ناسا، عکس‌های روز ناسا به یک عکس فوق‌العاده از سیاره مشتری و یک عکس چشم نواز از یک کهکشان اختصاص پیدا کرده است.

عکس اول متعلق به فضاپیمای جونو(Juno) است که از فاصله نزدیک با مشتری گرفته است.

بر اساس اظهارات ناسا، این عکس در تاریخ ۱۶ دسامبر در دهمین پرواز نزدیک جونو از فاصله ۱۳ هزار و ۶۰۴ کیلومتری از ابرهای بالایی مشتری گرفته شده است.

مقیاس در این عکس ۹٫۱ کیلومتر در هر پیکسل است.

عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری
علم فیزیک – عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری

عکس دوم نیز طبق گفته ناسا از تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا است که یک تلسکوپ فضایی ساخته شده به وسیله ناسا است و تمام فعالیت‌هایش در زمینه پرتو ایکس می‌باشد.

این تلسکوپ فضایی در حال حاضر و در این عکس در حال رصد یک کهکشان در مرکز صورت فلکی خرچنگ است.

چاندرا اخیرا یک سیاه‌چاله غول پیکر در مرکز کهکشان دیگری در نزدیکی همین کهکشان پیدا کرده بود که در حال شلیک فوران‌های قدرتمند و شدید ذرات در میلیون‌ها کیلومتر در ساعت است.

صورت فلکی خرچنگ یا (سرطان) نام یکی از صورت‌های فلکی در منطقهالبروج است و در شب‌های بهار قابل مشاهده است. بین صورت‌های فلکی دوپیکر از خاور و شیر از سوی باختر واقع شده‌است.

خرچنگ یکی از ۱۲ صورت فلکی زیگ می باشد. Cancer از لاتین به معنی خرچنگ گرفته شده است ( برگردان آن از انگلیسی به معنی سرطان نادرست می باشد ) . این پیکره همچنین یک خرچنگ را در آسمان تداعی می کند و نماد آن ♋ می باشد. خرچنگ از دید اندازه متوسط است و خدود ۵۰۶ درجه مربع مساحت دارد. ستاره های این پیکره بسیار کم نور دیده می شوند. روشن ترین آن Beta Cancri یا خرچنگ بتا است که درخشندگی یا Magnitude آن ۳٫۵ است . خرچنگ بتا دو ستاره ای است که هر کدام دارای سیاره های شناخته شده هستند.

عکس‌ناسا از صورت فلکی خرچنگ و مشتری ، اخبار فیزیک ، مقالات فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک کوانتوم ، فیزیک نجوم ، مکانیک ، الکترومغناطیس

عکس ناسا از مشتری

عکس ناسا از مشتری ، شبیه به نقاشی ون‌گوگ

عکس ناسا از مشتری
علم فیزیک – عکس ناسا از مشتری

ناسا یک عکس از ابرهای مشتری منتشر کرده است که به شاهکارهای نقاشی ونسان ون‌گوگ شبیه است.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، عکسی که اخیرا توسط فضاپیمای جونو گرفته شده، ابرهای مشتری را در کمال زیبایی خود نشان می‌دهد.

این عکس یکی از یادآوری‌های بسیاری است که جهان هستی اسرارآمیز و با شکوه است.

جهان یک مکان شگفت انگیز است و نامیدن آن به عنوان یک مکان واحد شاید اشتباه باشد، زیرا فقط یک مکان نیست، بلکه یک جادو و مخلوط کیهانی از گرما و سرما، دوری و نزدیکی و روشنی و تاریکی است.

این جهان عظیم، اسرارآمیز است و بسیاری از انسانها هرگز به طور کامل آن را نخواهند شناخت و فقط تلاش می‌کنند حدس بزنند.

اما انسان‌ها می‌توانند تصاویری مانند تصویر مذکور را ببینند که به سادگی نشان می‌دهد جهان از چه زیبایی‌هایی برخوردار است.

این عکس ابرهای مشتری را در سایه‌های آبی رنگ نشان می‌دهد که در ۲۴ اکتبر توسط فضاپیمای جونو ناسا گرفته شده است، زمانی که تنها ۱۸ هزار و ۹۰۶ کیلومتر دورتر از ابرهای ابر روی مشتری بود. این تقریبا فاصله بین نیویورک و پرت استرالیا است.

هر پیکسل از عکس نشان دهنده ۱۲ کیلومتر در هر پیکسل است.

عکس ناسا از مشتری
علم فیزیک – عکس ناسا از مشتری

در حقیقت، این بسیار زیبا است که بدون دانستن اینکه این عکس در واقع یک عکس از مشتری است، به راحتی می‌توان آن را به عنوان یک نقاشی تازه کشف شده از ونسان ون‌گوگ اشتباه گرفت.

به نظر می‌رسد قطراتی از روغن‌های پر جنب و جوش در گودالی از آب افتاده‌اند که این نشان می‌دهد فضای آشفته مشتری چقدر پیچیده است.

آب و هوای مشتری مدت‌ها یک موضوع جذاب بود. به عنوان مثال، برجسته‌ترین نکته آن یک طوفان عظیم است که ۳۵۰ سال است به طور مداوم در حال درنوردیدن مشتری است و احتمالا همچنان برای مدتی طولانی ادامه خواهد یافت.

منطقه نشان داده شده در عکس، نیم‌کره شمالی مشتری است. این عکس در طول پرواز نهم فضاپیما گرفته شد.

این یک عکس فوق العاده است، زیرا زمانبندی آن بی‌نقص بود. در زمان گرفتن عکس، زاویه جونو-مشتری-خورشید، به گفته ناسا، طوری بود که ابرهای مرتفع بر روی محیط اطراف خود سایه انداختند.

ناسا این عکس را از طریق سایت JunoCam ارائه کرد که بعدا توسط برخی از دانشمندان پردازش شد که بخشی از تصویر را بهبود بخشیدند و اصلاحات رنگی را نیز انجام دادند. این عکس یادآور این نکته است که زیبایی در همه جا، حتی در مکان‌های غیرقابل دسترس وجود دارد.

عکس ناسا از مشتری ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس چند میلیارد ساله‌اند

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس چند میلیارد ساله‌اند

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس
علم فیزیک – اقیانوس‌های داخلی انسلادوس

محققان آژانس فضایی اروپا در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده‌اند که قمر “انسلادوس” میلیاردها سال است که دارای یک اقیانوس زیرسطحی است.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، محققان آژانس فضایی اروپا با بررسی آخرین داده‌های فضاپیمای “کاسینی”(Cassini) به این نتیجه رسیده‌اند که وجود اقیانوس‌های زیرسطحی در یکی از قمرهای سیاره زحل موسوم به انسلادوس سابقه‌ای چند میلیارد ساله دارد.

محققان اروپایی به این نتیجه رسیده‌اند که اگر هسته “انسلادوس”(Enceladus) به اندازه کافی متخلخل باشد، می‌تواند گرمای لازم برای ایجاد یک اقیانوس آب گرم سراسری را در عمق ۲۰ تا ۲۵ کیلومتری سطح این قمر، فراهم کند.

این مطالعه به سرپرستی دکتر “گائل شبلت”( Gaël Choblet) از دانشگاه نانت فرانسه و با همکاری محققانی از آزمایشگاه پیشرانش جت(JPL) از سازمان فضایی آمریکا(ناسا) انجام شده است.

فوران آب و برخی مولکول‌های ارگانیک از بخش‌های جنوبی این قمر سبب شد که محققان به بررسی دقیق آن پرداخته و به این نتیجه برسند که انسلادوس نیز ممکن است، همانند “اروپا” (قمر مشتری) دارای اقیانوسی زیرسطحی از آب گرم باشد.

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس
علم فیزیک – اقیانوس‌های داخلی انسلادوس

محققان معتقدند اقیانوس زیرسطحی موجود در قمر زحل (“انسلادوس”) تمام مواد مورد نیاز برای حیات موجودات زنده را دارد.

بررسی این فوران‌ها از زوایای مختلف دیدهای مختلفی از ویژگی‌های این قمر به دانشمندان داده است.

تحلیل شیمیایی این اقیانوس‌ها قویا حاکی از این است که بستر دریای انسلادوس حاوی فواره‌های آب داغ است. همین فواره‌ها در بستر اقیانوس‌های زمین محل رشد و نمو ارگانیسم هاست.

البته وجود این سیستم‌های هیدروترمال(گردش آب داغ) به خودی خود تضمین کننده وجود ارگانیسم‌ها در این قمر به قطر ۵۰۰ کیلومتر نیست و احتمال دارد محیط آن استریل باشد.

اما یافته‌های تازه دلیل قانع کننده‌ای برای بازگشت به این کره با ابزارهای پیشرفته فراهم می‌کند؛ ابزارهایی که بتوانند آب را برای یافتن شواهد زیستی بررسی کنند.

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس
علم فیزیک – اقیانوس‌های داخلی انسلادوس

چندی پیش تصاویری از قطب شمال این قمر منتشر شد که ویژگی‌های کاملا متفاوتی با جنوب آن دارد و سراسر پوشیده از منابع و فوران‌های گازی است.

وجود هیدروژن در این قمر می‌تواند منبع انرژی برای ایجاد حیات میکروبی باشد و محققان امیدوارند بتوانند نشانه‌هایی از وجود حیات میکروبی در آن بیابند.

یکی از جذابیت‌های انسلادوس راحت بودن مطالعه زیر سطح یخی آن است چون این مواد با فواره‌ها به فضا پرتاب می‌شوند؛ کافی است قمری مثل کاسینی از میان آن رد شود.

دکتر شبلت در رابطه با مطالعه جدید خود در کنفرانس خبری اظهار کرد: پیش از این یکی از سوالات مهم در این زمینه، منشا نیروی مورد نیاز برای ایجاد اقیانوس‌های زیرسطحی در انسلادوس بود.

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس
علم فیزیک – اقیانوس‌های داخلی انسلادوس

وی افزود: ما موفق شدیم با بررسی‌های گسترده به این نتیجه برسیم که میلیاردها سال است که هسته سنگی انسلادوس این انرژی را فراهم کرده است.

استاد دانشگاه نانت فرانسه خاطرنشان کرد: هسته انسلادوس بسیار متغیر، متخلخل و منعطف است و به همین دلیل امکان نفوذ آب در آن وجود دارد که به این ترتیب انرژی مورد نیاز برای گرم شدن به آب داده می‌شود و زمانی که آب گرم شد به دلیل ایجاد جریانی مشابه جزر و مد از هسته خارج می‌شود و جریان آب سرد جایگزین آن می‌شود.

این فرایند در نهایت سبب رسیدن جریان آب به فواره‌های جنوبی انسلادوس می‌شود که از قطب جنوب این قمر فواره می‌زند.

محققان معتقدند ظهور میکروارگانیسم‌ها در زمین حدود ۵۰۰ میلیون سال به طول انجامیده است و حدود ۲٫۵ میلیارد سال بعد از آن اولین موجودات تک‌سلولی به وجود آمده‌اند.

این در حالی است که از پیدایش حیوانات و گیاهان در زمین تنها ۵۰۰ میلیون سال می‌گذرد و به همین دلیل نشانه‌های انسلادوس برای داشتن حیات بسیار جذاب و مساعد است.

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس
علم فیزیک – اقیانوس‌های داخلی انسلادوس

نتایج این تحقیق در ژورنال علمی Nature Astronomy منتشر شده است.

اقیانوس‌های داخلی انسلادوس ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

تصویری زیبا از هفتمین مروارید مشتری

تصویری زیبا از هفتمین مروارید مشتری !

تصویری زیبا از هفتمین مروارید مشتری
علم فیزیک – تصویری زیبا از هفتمین مروارید مشتری

فضاپیمای “جونو” طی سومین گذر خود از سیاره مشتری موفق به ثبت تصویری زیبا و بی‌نظیر از توفان‌های این سیاره شده است.

به گزارش ایسنا به نقل از زی‌نیوز، “جونو” (Juno) نام فضاپیمای رباتیک بدون سرنشین ناسا است که در چهارم ژوئیه سال ۲۰۱۶ در مدار قطبی سیاره مشتری قرار گرفت. این کاوشگر فضایی در پنجم اوت ۲۰۱۱ از فلوریدا به فضا پرتاب شده و شرکت “لاکهید مارتین” و مؤسسه تحقیقات جنوب غربی، سازنده و پیمان‌کار هدایت آن هستند.

هفته گذشته فضاپیمای “جونو” طی سومین گذر نزدیک خود از سیاره مشتری از یکی از رشته‌توفان‌هایی که به رشته‌های مروارید معروف هستند، تصویربرداری کرده است.

این توفان‌ها از هشت لکه سفیدرنگ بیضی شکل تشکیل شده‌اند که به آنها “رشته‌های مروارید” گفته شده  و در نیمکره جنوبی این غول گازی قرار دارند. تصویر بالا

“جونو” موفق شده تا تصویر فوق‌العاده زیبایی از هفتمین مروارید را در فاصله ۲۴۶۰۰ کیلومتری این سیاره تهیه کند.

ناسا تصویر رنگی ( تصویر بالا ) این توفان مروارید شکل را که توسط دوربین‌های نور مرئی “جونو” گرفته شده، به اشتراک گذاشته است.

جونو (Juno ) نام فضاپیمای روباتیکِ بدونِ سرنشینِ ناسا است که در چهارم ژوئیهٔ ۲۰۱۶ در مدار قطبی سیاره مشتری قرار گرفت. این کاوشگر فضایی در پنجم اوت ۲۰۱۱ از فلوریدا به فضا پرتاب شده و شرکت لاکهید مارتین و مؤسسه تحقیقات جنوب غربی سازنده و پیمان‌کار هدایت آن هستند.

نیروی این قمر با انرژی خورشیدی تأمین می‌شود.

ثبت تصویری زیبا از هفتمین مروارید مشتری ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک نور ، اپتیک ، فیزیک الکتریسیته ، الکترونیک ، فیزیک کوانتوم ، الکترومغناطیس ، هسته ای ، فیزیک مدرن ، صوت ، علوم

کیوان یا زُحَل

کیوان یا زُحَل

اگر از زاویه ظاهری نگاه کنیم شاید کیوان یا زُحَل (Saturn) زیباترین سیاره منظومه شمسی باشد. همه ما کیوان یا زُحَل را بوسیله حلقه یا کمربند دور آن خوب می شناسیم. از آنجایی که این سیاره بعد از مشتری بزرگترین سیاره منظومه شمسی می باشد بسادگی در آسمان شب قابل رویت می باشد.

کیوان یا زُحَل
علم فیزیک – کیوان یا زُحَل

به دلیل محدودیت های تکنولوژیک تا سال ۲۰۰۰ دانشمندان معتقد بودند که کیوان یا زُحَل تنها ۴ قمر دارد اما بعدها معلوم شد که تعداد قمرهای کیوان می تواند از ۲۰ و حتی ۳۰ هم بیشتر باشد، بزرگترین قمر آن تایتان (Titan) نام دارد که دومین قمر بزرگ در منظومه شمسی نیز می باشد.

Pioneer ۱۱ برای اولین بار در سال ۱۹۷۹ از این سیاره دیدن کرد و بعد از آن در سالهای بعد Voyager یک و سپس Voyager دو. از جمله مواردی که Voyager II در ماموریت خود توانست به آن دست پیدا کند اثبات وجود باد، میدان های مغناطیسی، شفق صبحگاهی و همچنین رعد و برق در این سیاره زیبا می باشد. سرعت بادهایی که در قسمت استوایی این سیاره می وزد به ۵۰۰ کیلومتر بر ثانیه نیز می رسد.

اولین کسی که به حلقه اسرارآمیز اطراف کیوان علاقمند شد و آنرا کشف کرد گالیله (Galielo) بود. او در سال ۱۶۱۰ به این موضوع پی برد و ابتدا عقیده بر آن بود که این حلقه از جنس جامد می باشد. اما امروزه ثابت شده است که این حلقه از قطعات آب یخ زده تشکیل شده است که برخی از آنها در اندازه های یک اتومبیل معمولی می باشند. مجموع جاذبه کیوان و جاذبه قمرهای آن حالتی را پدید می آورند که این قطعات همواره بصورت حلقه های نازک به دور این سیاره بنظر ثابت ایستاده اند.

یک روز کامل در کیوان معادل ۱۰ ساعت و ۳۹ دقیقه در زمین می باشد و بر خلاف آن طول مدت سال آن معادل ۲۹.۵ برابر سال زمینی می باشد. از آنجایی که مدار استوایی کیوان یا زُحَل تقریبا” همانند زمین در ۲۷ درجه می باشد لذا تغییرات زاویه سیاره نسبت به خورشید شبیه به زمین می باشد و در این سیاره نیز همان چهار فصل مشاهده می شود. جرم سیاره کیوان همانند مشتری از گاز می باشد و بیشترین گازی که در اتمسفر آن سیاره موجود است هیدروژن می باشد و کمی هم هلیوم و متان.

جرم حجمی سیاره کیوان یا زُحَل از آب کمتر می باشد و از این بابت در نوع خود در میان سایر سیارات منظومه شمسی یگانه می باشد. به علت سرعت حرکت کیوان به دور خود در قطب های آن نوعی حالت تخطی مشاهده می شود.

کیوان یک گلوله گازی غول‌پیکر است و چگالیش بسیار کم است ، به طوری که اگر روی آب بیفتد روی آب می ماند. یک روز کامل در کیوان برابر ۱۰ ساعت و ۳۹ دقیقه در زمین می‌باشد و بر خلاف آن یک سال آن برابر ۲۹٫۵ برابر سال زمینی می‌باشد.

از آنجایی که مدار استوایی کیوان یا زُحَل تقریبآ همانند زمین در ۲۷ درجه می‌باشد ولی تغییرات زاویه سیاره نسبت به خورشید شبیه به زمین می‌باشد و در این سیاره نیزهمان چهار فصل مشاهده می‌شود. جرم سیاره کیوان همانندمشتری از گاز می‌باشد و بیشترین گازی که در جو آن سیاره موجود است هیدروژن می‌باشد و کمی هم هلیوم و متان.جرم حجمی سیاره کیوان از آب کمتر می‌باشد و از این بابت در نوع خود در میان دیگر سیارات سامانه خورشیدی یگانه می‌باشد.

به علت سرعت حرکت کیوان به دور خود درقطب‌های آن نوعی حالت تختی مشاهده می‌شود در آسمان شب زمین، کیوان به دلیل اندازه بزرگ , دارای جوی درخشان است. زیبایی آسمان کیوان به خاطر نوارهای روشن حلقه‌های اطراف آن و نیز به خاطره قمرهای زیادش است.
کیوان از جنبه‌های زیادی شبیه مشتری است، جز اینکه در اطراف آن چندین حلقه شگفت انگیز وجود دارد. جرم کیوان،صد برابر جرم زمین است.

قمرهای کیوان

به دلیل محدودیت‌های فناورانه تا سال ۲۰۰۰ میلادیدانشمندان معتقد بودند که کیوان تنها چهار ماهک (قمر) دارد اما بعدها آشکار شد که تعداد ماهک های کیوان می‌تواند از ۲۰ و حتی ۳۰ هم بیشتر باشد. ماهک‌های کیوان که بمانند خانواده آن می‌باشند هر ساله رو به افزایش است.

درسال ۲۰۰۰ ستاره شناسان دوازده ماهک کوچک کیوان یا زُحَل راکشف کردند که این به طور موقت کیوان را از نظر شمار ماهک‌ها در جایگاه نخست قرار داد. اما یافته‌های تازه از سوی شپرد و همکارانش باعث شد تا مشتری در این مورد در رده‌ای جلوتر از کیوان باشد. البته ممکن است ماهک‌های بیشتری گرد کیوان در گردش باشند که فاصله زیاد کیوان از ما تشخیص آنها را برای دانشمندان مشکل می‌سازد.

۲۰ قمر تاکنون برای کیوان شناسایی شده‌اند، که ۱۳ قمر از زمین و هفت قمر دیگر به‌وسیله کاوشگرهای فضایی کشف شده‌اند. قمرهای کوچک کیوان به شکل سیب زمینی بوده و شکلهای نامنظمی دارند. احتمال می‌رود که قمرهای کوچک‌تر دیگری نیز کشف شوند. سطح بسیاری از قمرها پوشیده ازگودالهای شهاب سنگی است. در سطح میماس، یکی از قمرهای کوچک کیوان، گودالی بزرگی به نام هرشل وجود دارد که ۱۳۰ کیلومتر (۸۱ مایل) وسعت داشته و یک سوم این قمررا پوشانده است.

دانشمند هلندی،کریستین هوینکس (۹۵ – ۱۶۲۹)، در سال ۱۶۵۵ اولین قمر زحل را کشف کرد. تیتان از لحاظ بزرگی دومین ماهک و یکی از سه ماهکی است که در منظومه شمسی دارای جو هستند. احتمال می‌رود که قسمت اعظم آن از سنگ و بقیه ازیخ تشکیل شده باشد.

جوی که دائما سطح تیتان را پوشانده است، حاوی نیتروژن و سایر مواد شیمیایی است. تیتان به مانند ستاره‌ای کوچک از قدر ۸٫۳ گرد کیوان می‌گردد، تیتان را می‌توان به آسانی با یک اختربین(تلسکوب) کوچک ۴ اینچی رصد کرد. تیتان هر ۱۶ روز یک بار گرد کیوان می‌گردد و برای یافتن آن کافی استاختربین (تلسکوپ) را به سمت کیوان نشانه روید و در ۸٫۳ باشید.

فاصله ۲ دقیقه قوسی این سیاره به دنباله ستاره‌ای از قدر ۸.۳ باشید. اختر شناسان به تازگی قمر جدیدی از سیاره زحل را شناسایی کرده‌اند که بسیار کوچک است (حدودآ ۲ کیلومتر). در این صورت تعداد قمرهای زحل به ۲۱ قمر تغییر می‌کند.

حلقه‌های کیوان

حلقه‌ها یا کمربندهای کیوان یا زُحَل در فاصله ۱۱۲۰۰ کیلومتری آن جای گرفته‌اند. حلقه‌های کیوان از تکه‌های یخ و همچنین تکه‌های سنگ و غبار تشکیل شده‌اند برخی به اندازه یک غبار ریز و برخی به اندازه یک خانه.

حلقه‌های کیوان پهن هستند ولی بسیار تخت و نازک. پهنای آن‌ها ۲۸۲ هزارکیلومتر است اما کلفتی آنها تنها یک کیلومتر است. بنابراین هنگامیکه از پهلو به کیوان بنگریم حلقه‌ها تیغه باریکی می‌شوند و دیده نمی‌شوند. مشتری و نپتون و اورانوس هم حلقه دارند اما حلقه کیوان از همه بهتر دیده می‌شود.

به باور دانشمندان دلیل درخشانتر بودن حلقه‌های کیوان تازه تر بودن و جوانتر بودن آن هاست. آن‌ها می‌انگارند که این حلقه‌ها در پی نزدیک شدن یک ماهک (قمر) به کیوان و فروپاشی آن ماهک در اثر گرانش کیوان پدید آمده اند. حلقه‌های کیوان به ترتیبی که کشف شده‌اند با حروف الفبا نامگذاری شده اند.

ای، بی، سی، دی، ای، اف و جی A B C D E F G در میان حلقه‌ها سه شکاف وجود دارد به نام‌های انکه Encke،کیلر Keeler و مکسولMaxwell. و یک بازه بزرگ به نام شکاف کاسینی. شکاف کاسینی ۴۷۰۰ کیلومتر پهنا دارد.
نخستین کسی که به حلقه رازآمیز پیرامون کیوان علاقمند شدو آن را کشف کرد گالیله بود. او در سال ۱۶۱۰ به این موضوع پی برد و در آغاز بر این باور بود که این حلقه ازجنس جامد می‌باشد. اما امروزه ثابت شده است که این حلقه از قطعات آب یخ زده تشکیل شده است که برخی از آنها در اندازه‌های یک خودروی معمولی می‌باشند. مجموعه گرانش(جاذبه) کیوان و گرانش ماهک های آن حالتی را پدید می‌آورند که این قطعات همواره بصورت حلقه‌های نازک بهدور این سیاره به نظر ثابت ایستاده اند.

شناسایی کیوان

فضاپیمای پایونیر ۱۱ (Pioneer 11) برای نخستین بار در سال ۱۹۷۹ از این سیاره دیدن کرد و پس از آن در سالهای بعد ووییجر (Voyager) یک و سپس ووییجردو.

از جمله مواردی که فضاپیمای ووییجر دو در ماموریت خود توانست به آن دست پیدا کند اثبات وجود باد، میدان‌های مغناطیسی، شفق صبحگاهی و همچنین تندرو آذرخش در این سیاره زیبا می‌باشد. سرعت بادهایی که در قسمت استوایی این سیاره می‌وزد به ۵۰۰ کیلومتر بر ثانیه نیز می‌رسد.

شکاف کاسینی

در سال ۱۶۷۵ میلادی (۱۰۵۴ خورشیدی) جووانی دومینکو کاسینی، اخترشناس ایتالیایی، کشف کرد که حلقه کیوان از دو حلقه تشکیل یافته است و میان آن دو جدایی وجود دارد.

این جدایی شکاف کاسینی نامیده می‌شود و در اثر کشش گرانشی قمر غول پیکر تیتان بوجود آمده است. بررسی‌های واپسین نشان داده‌اند که در اطراف کیوان، بر روی هم چهار حلقه وجود دارد.درونی‌ترین آنها بسیار کم نور و تقریباً با بالای ابرها در تماس است. قطر حلقه نورانی بیرونی به ۱۴۰۰۰۰ کیلومتر می‌رسد.

بخشی از قمرهای زحل

جینوس – اپیمتئوس – میماس – انکلادوس – تتیس – دیون – رئا – تیتان – هیپیرون – پاپیتوس- فوبه

کیوان یا زُحَل ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک