احتمال وجود حیات در قمر زحل

احتمال وجود حیات در قمر زحل

بررسی یافته‌های فضا‌پیما‌ی کاسینی، نشان می‌دهد که قمر زحل به نام انسلادوس می‌تواند میزبان زندگی فرا‌زمینی باشد.

احتمال وجود حیات در قمر زحل
علم فیزیک – احتمال وجود حیات در قمر زحل

یافته‌ها‌ی اخیر نشان می‌دهند که احتمال وجود زندگی روی انسلادوس (Enceladus) یکی از قمر‌ها‌ی زحل وجود دارد. این یافته‌ها توانایی میزبانی قمر زحل از موجودات زنده را نشان می‌دهد و علاوه بر آن، چنین برمی‌آید که این موجودات زنده می‌توانند ساختار پیچیده‌ای داشته باشند. 

ناسا به‌تازگی اعلام کرده است که بسیاری از اجزای تشکیل‌دهنده‌ی انسلادوس، به محیط قابل سکونت احتیاج دارند. مقاله‌ی جدید منتشرشده در مجله‌ی نجوم طبیعی در مورد این‌که چگونه یک قمر می‌تواند زیر پوسته‌ی یخی خود یک اقیانوس بزرگ نمکی داشته باشد و همچنین این‌که چگونه در چنین محیطی زندگی می‌تواند جریان داشته باشد، توضیح می‌دهد. محققان با استفاده از مشاهدات کاسینی  از انسلادوس و مطابقت دادن آن‌ها با مدل‌ها‌ی کامپیوتری، تمامی احتمالاتی که می‌تواند باعث ایجاد چنین اقیانوسی شود بررسی کردند. محققان از مشاهدات خود نتیجه گرفتند که هسته‌ی انسلادوس پر از حفره و فضا‌ی خالی است و زمانی که آب از درون این حفره‌ها عبور می‌کند، گرم می‌شود و سپس به شکاف‌ها‌ی باریک باز روی پوسته نفوذ می‌کند. این فرایند، باعث ایجاد فواره‌ها‌ی آب داغ می‌شود که در قطب جنوب این قمر، بیش‌تر دیده شده‌اند.

احتمال وجود حیات در قمر زحل
علم فیزیک – احتمال وجود حیات در قمر زحل

واکنش‌ها‌ی شیمیایی

بررسی این فواره‌ها‌ی آب‌گرمایی، بهترین راه برای دسترسی به پاسخ این پرسش است که آیا در انسلادوس حیات وجود دارد یا نه. به گفته‌ی نویسنده‌ی ارشد، گایلی کوبلت، از مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، در مصاحبه با نیوز ویک:

اگر نظریه‌ی انتشاریافته‌ی سال پیش حقیقت داشته باشد، فرایند‌ها‌ی آب‌گرمایی باید از زمان شکل‌گیری ماه انجام شده باشند؛ احتمالا از همان موقع، شکل‌گیری مجموعه‌ی خورشیدی.

کوبلت در پروژه‌ی تحقیقاتی در مورد اینکه چگونه قمر زحل می‌تواند گرم شده باشد، شرکت داشت. علاوه بر سایر موارد، فرایند گرم شدن، زمان کافی برای پیشرفت نوع زندگی روی انسلادوس را فراهم کرده است. دیوید روتری، پروفسور علوم زمین در دانشگاه اپن، توضیح داد:

حتی امروزه هم واکنش‌ها‌ی شیمیایی در حال انجام شدن هستند. اگر امروزه این واکنش‌ها امکان انجام شدن دارند، پس میلیار‌دها سال پیش نیز می‌توانستند انجام شوند و این زمان برای شروع زندگی و پیشرفت آن از گونه‌ها‌ی بسیار ابتدایی به گونه‌ها‌ی پیچیده‌تر کافی است. یک اجتماع میکروبی پیچیده زیر پوسته‌ی یخی انسلادوس می‌تواند وجود داشته باشد و ما بسیار به مطالعه‌ی آن علاقه‌مندیم.

احتمال وجود حیات در قمر زحل
علم فیزیک – احتمال وجود حیات در قمر زحل

مطاله‌ی چگونگی شکل‌گیری زندگی و پیشرفت آن روی سیارات دیگر، می‌تواند دید بهتری از چگونگی شکل‌گیری زندگی روی سیاره‌ی خودمان به ما بدهد. این به‌معنی قطعیت در مورد وجود زندگی روی انسلادوس یا هر جرم کیهانی دیگری نیست؛ اما دلیلی کافی برای ادامه‌ی جست‌و‌جو و پژوهش در این زمینه است.

احتمال وجود حیات در قمر زحل ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

منبع : زومیت

قمر سومین سیاره کوتوله منظومه شمسی

قمر سومین سیاره کوتوله منظومه شمسی

قمر سومین سیاره کوتوله منظومه شمسی
علم فیزیک – قمر سومین سیاره کوتوله منظومه شمسی

دانشمندان با استفاده از آرشیوه تصاویر تلسکوپ فضایی هابل موفق به شناسایی قمر سومین سیاره کوتوله منظومه شمسی شدند.

به گزارش ایسنا به نقل از فیزورگ، سیاره کوتوله ۲۰۰۷ OR10 به همراه قمر خود در لبه بیرونی ناحیه‌ای در منظومه شمسی موسوم به کمربند کپلر واقع شده است. این ناحیه متشکل از پسماندهای یخی به جامانده از شکل‌گیری منظومه شمسی در ۴٫۶ میلیارد سال قبل است.

کشف جدید نشان داد اکثر سیاره‌های کوتوله شناخته شده در کمربند کپلر با عرض بیش از ۹۶۰ کیلومتر همراهانی دارند. این اجرام دیدگاه‌های جدیدی درباره شکل‌گیری قمرها در دوران جوانی منظومه شمسی ارائه می‌دهند.

«سابا کیس» از رصدخانهKonkoly  در مجارستان و رهبر ارشد این مطالعه گفت: کشف قمرهایی حول تمامی سیاره‌های کوتوله عظیم به جز Sedna  به این معناست که هنگام شکل‌گیری این اجرام در میلیاردها سال قبل، تصادم‌های اجرام کیهانی بسیار زیاد بوده‌اند و در نتیجه شکل‌گیری قمرها فرآیندی ساده بوده است.این اجرام کیهانی زیاد به یکدیگر برخورد می‌کردند چون در ناحیه شلوغی قرار داشتند.

این منجم ادامه داد: اما سرعت برخورد این اشیاء خیلی سریع یا خیلی کند نبوده زیرا چنانچه سرعت تصادم‌ها بیش از حد سریع می‌بود، برخورد آن‌ها پسماندهای زیادی تولید می‌کرد که از منظومه شمسی فرار می‌کردند؛ همچنین اگر سرعت این برخوردها بیش از حد کند می‌بود، فقط یک دهانه برخورد ایجاد می‌کردند.

تیم علمی قمر جدید را در تصاویر آرشیو سیاره کوتوله ۲۰۰۷ OR10  کشف کرد که توسط «دوربین سه میدان وسیع» هابل گرفته شده بودند. تصاویر نشان می‌دهد قمر مزبور از لحاظ گرانشی به ۲۰۰۷ OR10  وابسته است زیرا همراه سیاره کوتوله می‌چرخد.

این سیاره کوتوله مانند پلوتو مداری غیرمعمول را دنبال می‌کند اما فاصله آن از خورشید سه برابر فاصله پلوتو از این ستاره است.

این جرم کیهانی در سال ۲۰۰۷  با استفاده از تلسکوپ Samuel Oschin واقع در رصدخانه پالومار در کالیفرنیا کشف شد.

جزئیات این دستاورد علمی در The Astrophysical Journal Letters قابل مشاهده است.

قمر سومین سیاره کوتوله منظومه شمسی ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک