پیاده روی فضایی موفق فضانوردان ناسا

پیاده روی فضایی موفق فضانوردان ناسا

پیاده روی فضایی موفق فضانوردان ناسا
علم فیزیک – پیاده روی فضایی موفق فضانوردان ناسا

طبق اعلام ناسا دو تن از فضانوردان این سازمان با موفقیت اولین پیاده‌روی از دو پیاده‌روی فضایی ارتقای قدرت را در ساعت ۱:۵۵ بعدازظهر به وقت محلی (۱۲:۲۵ صبح شنبه به وقت هند) به اتمام رساندند.

به گزارش ایسنا و به نقل از زی نیوز، شن کیمبرو فرمانده اکسپدیشن ۵۰ و پگی ویتسون مهندس پرواز ناسا این ماموریت را بر عهده داشتند.

به گفته دانشمندان ناسا این دو فضانورد در طول این پیاده‌روی که شش ساعت و ۳۲ دقیقه به طول انجامید توانستند سه صفحه آداپتور جدید را نصب و اتصالات الکتریکی سه باتری لیتیوم- یونی از سه باتری جدید ایستگاه فضایی  بین‌المللی را برقرار کنند.

آنها همچنین توانستند در این مدت کارهای دیگری از جمله نقشه‌برداری از طیف‌سنج مغناطیسی آلفا را به انجام برسانند.

انجام بروزرسانی رباتیک باتری‌ها از ماه ژانویه آغاز شد.

به گزارش ناسا، این اولین پیاده‌‎روی از دو پیاده‌روی فضایی بود که برای نهایی‌سازی نصب برنامه‌ریزی شده است.

قرار است ۱۳ ژانویه کیمبرو و مهندس پرواز توماس پسکت از آژانس فضایی اروپایی دومین پیاده‌روی فضایی را انجام دهند.

خدمه ایستگاه فضایی به منظور مونتاژ و نگهداری از آزمایشگاه در مدار تاکنون ۱۹۶ پیاده‌روی فضایی انجام داده‌اند.

این افراد به طور کل ۱۲۲۴ ساعت و ۶ دقیقه خارج از ایستگاه فضایی فعالیت داشته‌اند.

فضانوردان هنگامی که داخل ایستگاه فضایی یا در شاتل مشغول کار و زندگی هستند، به پوشیدن لباس مخصوص نیازی ندارند و گذشته از نبود گرانش در داخل شاتل یا ایستگاه فضایی، آنها تفاوت دیگری را با زمین احساس نمی‌کنند. فضانوردان آنجا با لباسهای راحت و شلوار راحتی و اغلب بدون کفش هستند؛ اما هنگامی که یکی از آنها برای کار مجبور شود به بیرون از سفینه برود باید لباس فضایی بر تن کند.

اگر انسان بدون پوشش مخصوص وارد فضا شود ظرف پانزده ثانیه بیهوش می‌شود و مغز او در مدت چهار دقیقه نابود میشود. حداقل دما در یک روز سرد زمستان در مناطق مسکونی زمین ۲۰-۳۰ درجه زیر صفر است است، اما در فضا این دما میتواند به کمتر از ۱۰۰ درجه زیر صفر هم برسد؛ با وجود این اختلافات دمای فاحش، خیلی مهم است که فضانوردان لباس محافظ را قبل از خارج شدن از ایستگاه فضایی یا شاتل بپوشند.

پیاده روی فضایی موفق فضانوردان ناسا ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک نور ، اپتیک ، فیزیک الکتریسیته ، الکترونیک ، فیزیک کوانتوم ، الکترومغناطیس ، هسته ای ، فیزیک مدرن ، صوت ، علوم

آخرین پیاده‌روی فضایی سال ۲۰۱۵

آخرین پیاده‌روی فضایی سال ۲۰۱۵

در روزهای پایانی سال ۲۰۱۵، فضانوردان حاضر در ایستگاه فضایی بین‌المللی قرار است امروز (دوشنبه) یا فردا، آخرین پیاده‌روی فضایی را انجام دهند.

اسکات کلی، فرمانده ماموریت اکسپدیشن ۴۶ ایستگاه فضایی و تیم کوپرا، مهندس پرواز ناسا قرار است خودروی ریلی ناقل ایستگاه را حرکت دهند تا پیش از ورود فضاپیمای باری روسیه در روز چهارشنبه (دوم دی) در جای خود محکم شود.

آخرین پیاده‌روی فضایی سال ۲۰۱۵
علم فیزیک – آخرین پیاده‌روی فضایی سال ۲۰۱۵

این ناقل سیار که برای قرار دادن بازوی رباتیک کانادارم ۲ ایستگاه نیز استفاده شده بود، در روز ۱۶ دسامبر (۲۵ آذر) زمانی که کنترگرهای زمینی از مرکزفضایی جانسون ناسا قصد تغییر موقعیت آن را بطور خودکار داشتند، پس از طی کردن چهار اینچ از محل آغاز حرکتش از کار افتاد.

دلیل این توقف همچنان در دست بررسی است.

اسکات کلی، فرمانده اکسپدیشن ۴۶ ایستگاه و تیموتی کوپرا قصد داشتند یک هفته باقیمانده تا کریسمس را در ایستگاه بمانند اما برنامه‌های آن‌ها زمانی که ناقل متحرک ایستگاه از کار افتاد، تغییر کرد. این خودروی ریلی در محیط بیرونی ایستگاه فضایی حرکت کرده و فضانوردان و تجهیزاتی همچون بازوی رباتیک را جابجا می‌کند.

فضانوردان صبح دیروز از ایستگاه خارج شده و بطور دستی ترمزهای خودروی ریلی را آزاد کردند و آن را در جای خود برای ورود فضاپیمای باری روسیه قرار دادند.

کلی و کوپرا پس از سه ساعت و ۱۶ دقیقه به سلامت وارد ایستگاه شدند. پیاده‌روی فضایی بعدی برای اواسط ماه ژانویه برنامه‌ریزی شده که طی آن قرار است کارهای تعمیرات و نگهداری انجام شود.

این صد و نود و یکمین پیاده‌روی فضایی برای تعمیر و نگهداری از ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می‌شوند. این سومین تجربه اسکات کلی و دومین تجربه کوپرا که به تازگی وارد ایستگاه شده، محسوب می‌شود.

کلی که ۹ ماه از ماموریت یکساله‌اش در فضا را می‌گذراند، مامور اول راهپیمایی فضایی خواهد بود که لباس فضایی آن دارای نوارهای قرمز است و کوپرا مامور دوم با لباس یکدست سفید خواهد بود.

فضاپیمای باری روسیه قرار است امروز (دوشنبه) از پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان به فضا پرتاب شود.

آخرین پیاده‌روی فضایی سال ۲۰۱۵ ، اخبار فیزیک ، مقالات فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک کوانتوم ، فیزیک نجوم ، مکانیک ، الکترومغناطیس

منبع : ایسنا

ماموریت سرنشین‌دار به مریخ از همیشه به واقعیت نزدیکتر می‌شود

ماموریت سرنشین‌دار به مریخ از همیشه به واقعیت نزدیکتر می‌شود

رییس سازمان فضایی فضا ابراز امیدواری کرد که این سازمان از همیشه به قدم گذاشتن بر روی مریخ نزدیکتر شده است.

1434953140066_2.jpg

به گزارش سرویس علمی ایسنا، چارلز بولدن، مدیرعامل ناسا و فرمانده سابق فضاپیمای شاتل، زمانی که درسال ۱۹۸۰ به برنامه آموزش فضانوردان در مرکز فضایی جانسون درهوستون وارد شد، تصور می‌کرد نخستین کسی باشد که به اکتشاف در مریخ بپردازد.

به گفته وی، در آن زمان انتظار می‌رفت که ماموریت سرنشین‌دار به مقصد سیاره سرخ تا ۳۰ سال دیگر اتفاق بیفتد که البته ثابت شد این برآورد بیش از حد خوشبینانه بود. اما هدف فعلی ناسا مبنی بر فرستادن فضانوردان به مریخ در دهه ۲۰۳۰ به طرز چشمگیری دست‌یافتنی است.

بولدن در نشستی در مقر ناسا در واشنگتن اظهار کرد: ما اکنون از هر زمان دیگر در تاریخچه ناسا به ارسال انسان به مریخ نزدیکتریم.

رئیس ناسا افزود: ما کارهای زیادی برای انجام دادن داریم تا بتوانیم بشر را به مریخ بفرستیم.

برخی از این کارها شامل ساخت کپسول فضایی اوریون، سیستم پرتاب فضایی(SLS) و ابر موشک برای کمک به فضانوردان به مقصدهای عمیق فضایی است.

فضاپیمای اوریون و SLS برای اولین بار در یک پرواز آزمایشی بدون سرنشین، در سال ۲۰۱۸ برای پرواز با یکدیگر برنامه‌ریزی شده‌اند.

داوا نیومن، معاون مدیر ناسا با بیان اینکه فضانوردان به تازگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی کاهو پرورش داده و خورده‌اند، از آن به عنوان بخشی از یک آزمایش طراحی شده برای درک بهتر از تولید محصولات غذایی دور از زمین اشاره کرد.

علاوه بر آن، دو فضانورد حاضر در ایستگاه مدارگرد شامل اسکات کلی و مایکل کورنینکو در نیمه راه یک ماموریت یکساله ناشناخته هستند که اثرات روانی و فیزیولوژیکی پروازهای طولانی‌مدت فضایی را توصیف می‌کند. چنین کاری باید برنامه‌ای برای ماموریت سرنشین‌دار سیاره سرخ که می‌تواند فضانوردان را از زمین برای ۵۰۰ روز یا بیشتر دور کند، ارائه دهد.

نیومن همچنین خاطرنشان کرد که ابزار (MOXIE) یکی از هفت ابزار علمی است که مریخ‌نورد بعدی ناسا در سال ۲۰۲۰ آن را به سمت سیاره سرخ حمل خواهد کرد.

ابزار MOXIE، دی‌اکسیدکربن را ازلایه نازک جو مریخ می‌گیرد و آن را به اکسیژن خالص و مونواکسیدکربن تبدیل می‌کند. این فناوری می‌تواند مهاجران را بر روی سیاره سرخ زنده نگه داشته و به آنها کمک کند تا بتوانند تا زمان بازگشت به خانه دوام بیاورند. اکسیژن می‌تواند به عنوان یک اکسید‌کننده قوی به سوخت موشکی کمک کند.

نیومن گفت: ما در حال بوجود آوردن اکسیژن در سیاره‌های دیگر هستیم، این اولین باری‌است که در سیاره‌های دیگر اکسیژن ساخته می‌شود. چنین کاری درخدمت یک هدف حماسی و به یاد ماندنی انجام می‌شود.

بولدن گفت: قدم نهادن بر مریخ شاید جذابترین کاری باشد که بشر تا کنون انجام داده است.

وی افزود: ما برای رفتن به مریخ کاندید شده‌ایم ،فرستادن بشر به مریخ برای حداقل ۴۰ سال، با اولین پیشروها آغاز خواهد شد. من هیچ شکی ندارم که ما می‌توانیم هر آنچه را که در نظر داریم انجام دهیم.

طرح مفهومی پناهگاهی بر روی ماه

طرح مفهومی پناهگاهی بر روی ماه برای اقامت دو نفر

تیمی از دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی و دانشگاه براون نوعی زیستگاه مفهومی را برای بسط‌دادن اقامت فضانوردان بر روی ماه و دور از فرودگرشان ارائه داده‌اند.

طرح مفهومی پناهگاهی بر روی ماه
علم فیزیک – طرح مفهومی پناهگاهی بر روی ماه

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، با استفاده از این چادرهای قابل‌تورم، فضانوردان خواهند توانست از فرودگر فاصله بگیرند تا زمان بیشتری را بر روی سطح واقعی ماه سپری کنند.

دو نفر می‌توانند در این چادر قرص‌مانند بخوابند و این زیستگاه مملو از اکسیژن است. قرار است این چادر شرایطی را مهیا کند که دو فضانورد لباس‌های فضایی‌شان را از تن درآورده و برای هشت ساعت و دور از فرودگر استراحت کنند.

بدین ترتیب آن‌ها می‌توانند پیش از بازگشت به پایگاه اصلی مدت‌ زمان بیشتری بر روی ماه به کاوش بپردازند.

این زیستگاه که طرح مفهومی آن ارائه شده، جایی بیش از خوابیدن است و از فضانوردان در مقابل پرتوهای نور خورشید محافظت کرده و غبار ماه را از آن‌ها دور نگه می‌دارد.

غبار ماه از لحاظ الکتروستاتی باردار است و به هر چیزی می چسبد؛ این غبار همچنین خطرناک بوده و هر دانه آن به تکه‌های شیشه شباهت دارد.

غبار می‌تواند موجب ناراحتی‌های پوست، سوزش چشم و زنگ‌زدگی ابزارها شود.

چادر مفهومی جدید از نوعی سپر انعکاسی برای ممانعت از رسیدن پرتوهای خورشید به فضانوردان ساخته شده و سیستم‌های پشتیبانی‌کننده از حیات نیز دمای زیستگاه را حفظ کرده و دی‌اکسیدکربن را از آن خارج می‌کنند. این سیستم‌ها همچنین رطوبت اضافی را از بین می‌برند و نوعی آرایه انعطاف‌پذیر خورشیدی هم انرژی پناهگاه را تامین کرده و همچنین باتری‌های فرودگر را شارژ می‌کند.

زمانی که این چادر بسته‌بندی شود، نیمی از فضای یک یخچال معمولی را اشغال می‌کند.

جزئیات این زیستگاه در مجله Acta Astronautica ارائه شد.

طرح مفهومی پناهگاهی بر روی ماه ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک