دکارت

دکارت

دکارت
علم فیزیک – دکارت

رنه دکارت علاوه بر فیلسوف از ریاضیدانان و فیزیکدانان بزرگ عصر رنسانس نیز بوده است، طوریکه او را پدر هندسه تحلیلی نیز نامیده‌اند. او در ۳۱ مارس ۱۵۹۶ در فرانسه به دنیا آمد و پس از طی دوره تحصیلی هشت ساله در بیست سالگی به جهان گردی پرداخت و از آن پس به قول خودش کوشید در پی خرد برود. از این رو به ارتش هلند پیوست و به جنگ رفت و بدین ترتیب اوقاتی از عمر را در قسمتهای گوناگون اروپا گذراند در ۱۶۲۹ باز هم روانه هلند شد و نزدیک بیست سال در آنجا و در آرامش به تحقیقات خود پرداخت. تحقیقات دکارت بیشتر تجربه و تفکر شخصی بود، او کمتر از کتاب و نوشته استفاده می‌کرد و این ما را یاد سقراط می‌اندازد که در کوچه‌های آتن قدم می‌زد و با هر کس به بحث و فلسفه می‌پرداخت و هیچ‌گاه چیزی از خود ننوشت!

دکارت
علم فیزیک – دکارت

دکارت در سپتامبر ۱۶۴۹ به دعوت ملکه سوئد برای تعلیم فلسفه خویش به دربار وی در استکهلم رفت اما شرایط آب و هوا و همینطور نوع زندگی که دکارت به آن عادت نداشت او را به بیماری ذات الریه مبتلا ساخت و در ۱۱ فوریه ۱۶۵۰ در همان جا در گذشت. عصری که دکارت در آن می‌زیست به عصر شکاکیت نیز معروف می‌باشد و نمایان است که «شک» نه تنها اعتقادات دینی را متزلزل می‌کند بلکه آسایش و آرامش زندگی را نیز مختل می‌کند. دکارت نیز که به دیانت مسیحی معتقد و به گفته خودش وجود خداوند را همچون قضایای ریاضی بدیهی می‌دانست برای بر انداختن شکاکیت و رهانیدن اعتقادات و علوم از چنگال شک به تاسیس فلسفه جدیدی پرداخت، بهمین خاطر او را پدر فلسفه نو نیز نامیده‌اند.

رساله تاملات

دکارت
علم فیزیک – دکارت
یکی از دست نوشته‌های دکارت، دسامبر ۱۶۳۸

او همانند ارشمیدس که معتقد بود: «برای اینکه بتواند کره خاکی را از جا بر کند و به مکان دیگر منتقل کند تنها نیازمند یک نقطه ثابت و ساکن بود»، به دنبال نقطه‌ای ثابت می‌گشت تا بر آن تکیه کند. از اینرو دکارت می‌گوید: «در ابتدا باید به همه چیز شک کرد» او نمی‌خواست قدم اول و پایه بنا را بر جای سست قرار دهد؛ و در ادامه این شک او از این هم فراتر می‌رود و می‌گوید: «حتی به حواسمان نیز نمی‌توانیم اعتماد کنیم، حواسمان ممکن است ما را بفریبند. ” اما در این میان تنها چیزی که برای او مسلم بود همین شک کردن او بود. این شک تنها چیزی بود که او یقین داشت و وقتی شک می‌کند، حتماً می‌اندیشد و چون می‌اندیشد حتماً موجودی اندیشنده است! و یا به گفته خود او: “می‌اندیشم، پس هستم». او می‌گوید: وقتی من حکم می‌کنم که شیءی هست یا موجود است چرا که آنها را می‌بینم، قطعاً با بداهت بیشتری لازم می‌آید که خود من که شی را می‌بینم، وجود داشته باشم چون ممکن است آنچه من می‌بینم در واقع آن شی نباشد، همچنان که ممکن است من حتی چشمی نداشته باشم که چیزی را ببیند ولی محال است وقتی می‌بینم یا فکر می‌کنم که می‌بینم (فرقی نمی‌کند) خود من که فکر می‌کنم معدوم باشم. ”

او این نقطه ثابت را بدست آورده بود و در ادامه از این نقطه پیش تر می‌رود و به اثبات و جود خداوند، تجرد نفس، بیان ماهیت خطا، بیان ماهیت ماده و به اثبات عالم خارج می‌پردازد، که اینها همه در رساله تاملات او جمع‌آوری شده است.

تاملات نه تنها بهترین اثر دکارت بلکه بهترین و مهمترین اثر قرن هفدهم به شمارمی آید.

هر که اندیشید پس هست

وجود خدا در نظر دکارت همانند ” هر که اندیشید پس هست” خود – بدیهی بود. او می‌گفت: تصور وجود کامل را همه ما داریم و لازمه چنین تصوری آن است که باید وجود کاملی وجود داشته باشد چون وجود کامل اگر وجود نمی‌داشت کامل نمی‌بود، در ضمن اگر وجود کاملی در میان نبود تصور آن نیز به ذهنمان راه نمی‌یافت! به گفته دکارت تصور خدا در ذات ماست. این تصور از وقتی که بدنیا می‌آییم و مثل علامتی که سازنده روی فرآورده خود می‌گذارد بر ما نقش شده است. چرا که تصور کمال از انسان بی کمال ممکن نیست.

دکارت ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

منبع : ویکی کتاب

شیوه‌ای خاص از به هم پیوستن اتم‌ها

شیوه‌ای خاص از به هم پیوستن اتم‌ها

شیوه‌ای خاص از به هم پیوستن اتم‌ها
علم فیزیک – شیوه‌ای خاص از به هم پیوستن اتم‌ها

دانشمندان خبر از یافتن روش جدیدی برای ایجاد پیوند میان گروه‌های اتمی به یکدیگر در مولکول‌های تغییر شکل دهنده داده‌اند. این خبر نویدبخش، امکان ایجاد یک حوزه جدید در علم شیمی و ساخت تعداد بی شماری دارو، ریزالکترونیک و مواد با مشخصه‌های نوین است.

به گزارش ایسنا به نقل از Nature Chemistry، کشف روش‌های جدید برای ساخت ایزومرها یا به عبارتی مولکول‌های ساخته شده از اتم‌های مشابه که به طور متفاوتی به هم متصل شده‌اند، آخرین بار در سال ۱۹۶۱ و پیش از آن در سال ۱۹۱۴ گزارش شده است.

کشف اشکال جدید ایزومر به معنی امکان ساختن طیف وسیعی از مواد با عملکردهای مشابه به مواد موجود و یا با ویژگی‌هایی است که پیش از این هرگز وجود نداشته‌ است.

علاوه‌ بر انواع داروها، دیگر موارد کاربردی در این خصوص شامل ساخت مواد جدیدی می­‌شوند که قابلیت کنترل و به کارگیری در صنایع مختلف را دارند. به عبارت دیگر، هدف ساختن پلیمرهایی با مشخصه‌های عملکردی ویژه و حتی دارای توانایی ذخیره سازی اطلاعات مولکولی جدید است.

این یافته‌ها در مقاله‌ای به سرپرستی پژوهشگر دوره دکتری دانشگاه سیدنی در نشریه Nature Chemistry منتشر شده است.

آقای پیتر کانفیلد، که در دانشکده شیمی دانشگاه سیدنی، در حال گذراندن دوره PhD  است اذعان دارد که با آنچه ممکن است از این یافته‌ها به دست آید بسیار هیجان زده خواهید شد و تیم به دنبال یافتن کاربردهای تجاری آن است.

پیتر کانفیلد در این خصوص بیان می‌کند: اثبات اصول و به تصویر کشیدن نمونه اولیه می‌تواند در ۳۰ ماه یا کمتر انجام گیرد.

از سوی دیگر پروفسور کراسلی از دیگر محققین این پروژه اظهار داشته است: «زمانی که شما چنین کشفی می‌کنید، کاربردهای مهمی وجود خواهند داشت اما نمی‌توانید همیشه دقیقا پیش‌بینی کنید که این کاربرد دقیقا چطور و چه زمانی انجام خواهند گرفت.»

همچنین به گفته یکی دیگر از محققان پروژه: «پیشرفت تیم ما در همان سطح درک کشف کایرالیتی لویی پاستور، کاشف یکی از اساسی‌ترین ویژگی‌های علوم مولکولی مدرن قرار می‌گیرد. ریاضیات هندسی، انواع روش‌های بنیادی را برای ترکیب اتم‌ها، و بنابراین همه‌ی انواع ممکن ایزومرها را توصیف می‌کنند».

وی در ادامه بیان کرده است: «زمانی که ما به این روش عمل کنیم، شکلی بنیادی از آن چه پیش از آن ساخته نشده است را می‌بینیم.»

تیم از زنجیره‌های پورفیرین در مقیاس نانو که توسط پروفسور کراسلی ساخته شده بود برای میزبانی مولکول‌های بور مهمان استفاده کردند، که منجر به ایجاد ترکیبات جدیدی شد که این مولکول‌ها در دمای اتاق در یک بطری پایدار بودند.

پروفسور کراسلی در این خصوص توضیح می‌دهد که: «موارد بسیاری از استفاده از پورفیرین‌ها توسط طبیعت و طراحان به منظور ربودن و انتقال مولکول‌ها وجود دارد و ما توانستیم راه‌های جدیدی برای ممکن ساختن اتصال اتم‌های مهمان‌ را به تصویر بکشیم.»

انجمن طیف‌سنجی و مدل‌سازی کامپیوتری جدید، وابسته به سازمان ملی زیرساخت محاسبات استرالیا، با همکاری پژوهشگران دانشگاه ملی استرالیا گواهی نوآوری در ساخت را به این گروه اعطا کرده‌ است.

پروفسور رایمرز در این خصوص می‌گوید: «اکنون ما می‌دانیم ایزومرها می‌توانند با این روش ساخته شوند و با این کشف امکان آن چه شیمی‌دانان می‌توانند بسازند بی­‌نهایت است.» 

شیوه‌ای خاص از به هم پیوستن اتم‌ها ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

سیاره نهم

سیاره نهم

سیاره نهم
علم فیزیک – سیاره نهم

دانشمندان شواهد جدیدی مبنی بر احتمال وجود “سیاره نهم”(ninth planet) در منظومه شمسی کشف کرده‌اند. آنها یک “جسم فرانپتونی” (Trans Neptunian object) را یافته‌اند که از الگوی حرکتی عجیبی برخوردار است. اکنون با وجود این شواهد جدید احتمال‌هایی مبنی بر وجود سیاره نهم وجود دارد.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک تایمز، جسم فرانپتونی به اجرامی گفته می‌شود که در مدارهای دورتر از فاصله میانگین نپتون تا خورشید به دور خورشید در حال گردش باشند. نخستین جسم فرانپتونی، پلوتو بود که در سال ۱۹۳۰ کشف شد. تاکنون ۱۲۰۰ جسم فرانپتونی کشف شده‌ است.

در تحقیقات اخیر محققان دریافتند که یک جسم فرانپتونی توسط سیاره نهم تحت تاثیر قرار گرفته است. سیاره نهم، نام موقتی یک سیاره‌ی یخی بزرگ احتمالی با جرم تقریبی ۱۰ برابر زمین و قطری حدو ۱۳ هزار تا ۲۶هزار کیلومتر در ناحیه‌ی بیرونی سامانه‌ی خورشیدی است. وجود این سیاره توجیه پیکربندی مداری غیرمعمول یک گروه از اجرام فرانپتونی در فضای بیرونی کمربند کویپر خواهد بود.

اکنون این جسم فرانپتونی که محققان در تحقیقات اخیرشان کشف کرده اند” ۲۰۱۵ BP519″ ، نام دارد و دارای یک مدار در اطراف خورشید است که ۳۵ تا ۸۶۲ برابر شعاع مدار زمین در اطراف خورشید است. بر خلاف بقیه سیارات که در یک زاویه مشابه به نام صفحه مداری به دور خورشید می‌چرخند، ۲۰۱۵ BP519 با زاویه ۵۴ درجه با صفحه مداری معمول می‌چرخد.

محققان می‌گویند ۲۰۱۵ BP519 بزرگترین جسم فضایی فرانپتونی تاکنون کشف شده است. این جسم فرانپتونی با استفاده از داده‌های “پروژه بررسی توسعه جهان با بررسی عمیق فضا” (Dark Energy Survey) کشف شده است.

محققان “موسسه فناوری کالیفرنیا” (CalTech) با انجام شبیه‌سازی‌ها به دنبال کشف دلیل مدار غیرمعمول این جرم بوده‌اند اما تنها دلیلی که بتواند این الگوی حرکت غیرمعمول را توجیه کند وجود سیاره‌ی نهم بود.

“دیوید گردز” (David Gerdes ) یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: این شواهد به طور قطعی وجود سیاره نهم را نشان نمی‌دهد اما حضور ۲۰۱۵ BP519  گویای احتمال وجود یک سیاره نهم است.

احتمال وجود این سیاره فرانپتونی در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶ با اعلام نتیجه‌های بررسی رفتار گروهی از اجرام کمربند کویپر بسیار بیشتر شد. محققان شواهد غیر مستقیم بیشتری از سیاره نهم بر اساس یک مدل جدید علمی از مدار غیرمعمول چند جرم فرانپتونی دیگر ارائه کردند. در بحث خود، نویسندگان مدل از شکل‌گیری سیاره که ممکن است شامل مهاجرت از منظوم شمسی داخلی، مانند “فرضیهٔ سیاره غول پیکر پنجم” باشد را در نظر گرفته‌اند.

نخستین نشانه‌های وجود سیاره نهم در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، که در آن ستاره شناسان از مؤسسه کارنگی و “رصدخانه جمینای هاوایی” نشان دادند که مدار غیرمعمول جرم‌های خاصی در کمربند کویپر ممکن است تحت تأثیر گرانشی یک سیاره عظیم ناشناخته در لبه منظومه شمسی پدید آمده باشد.

فرض بر این است که سیاره‌ی نهم در مسیر یک مدار بسیار بیضوی به دور خورشید، بادوره‌ مداری از ۱۰ هزار تا ۲۰ هزار سال زمینی می‌چرخد. مدار این سیاره با طول نیم قطر بزرگش که در حدود ۷۰۰ واحد نجومی یا در حدود ۲۰ برابر فاصله سیاره‌ نپتون تا خورشید است هر چند که این فاصله را تا نزدیک به ۲۰۰ واحد نجومی که حدود ۳۰ بیلیون کیلومتر است هم  تخمین زده‌اند. انحراف مداری این مسیر در حدود ۱۰ ±۳۰  درجه است. خروج از مرکز مدار سیاره‌ نهم آن را در جریان اوج و حضیض خورشیدی خود تا حدود ۱۲۰۰ واحد نجومی در هنگام اوج دور می‌کند.

تخمین زده می‌شود که این سیاره جرمی برابر جرم زمین و قطر آن دو تا چهار برابر قطر زمین باشد. یک بررسی فروسرخ توسط کاوشگر نقشه بردار فروسرخ میدان وسیع در سال ۲۰۰۹ وجود چنین جرمی را در جمع بندی‌های خود برای یک جسم هم اندازه نپتون فراتر از فاصله ۷۰۰ واحد نجومی رد نمی‌کند. بررسی مشابه دیگری که در سال ۲۰۱۴ با تمرکز بر احتمال و امکان وجود جرم‌هایی با مقدار بالا در قسمت بیرونی سامانه خورشیدی صورت گرفت. این بررسی امکان وجود جرمی در سطح و مقیاس سیاره مشتری را تا برد ۲۶ هزار واحد نجومی را رد کرده‌ است.

در اوت ۲۰۱۴ “لورنزو آیریو” در مجله  (MNARS) در نوشتن متن فرضیه وجود یک سیاره احتمالی با جرمی ۹ تا ۵۵ برابر جرم زمین که مسئول مدار غیرمعمول چند جرم فرانپتونی است نام «ثِی‌لیستو» یا «تِی‌لیستو» را به کار برده است.

در ماه اکتبر ۲۰۱۷ نیز ناسا یک مقاله ای مبنی بر وجود احتمالی سیاره نهم منتشر کرد. آنها در این مقاله‌ اعلام کردند که احتمالا سیاره دیگری به منظومه شمسی اضافه شده است و آن را “سیاره ۹” نامیدند که در فاصله بسیار دوری از خورشید در حال گردش به دور آن است. وجود این سیاره توجیه پیکربندی مداری غیرمعمول یک گروه از اجرام فرانپتونی در فضای بیرونی کمربند کوئیپر خواهد بود.

مایکل براون معتقد است که این سیاره به احتمال زیاد یک غول یخی خارجی است که ترکیب آن به اورانوس و نپتون که مخلوطی از سنگ و یخ است، شباهت دارد.

سیاره نهم ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

ویلم اینتهوون

ویلم اینتهوون

ویلم اینتهوون
علم فیزیک – ویلم اینتهوون

” ویلم اینتهوون”(Willem Einthoven) زیست‌شناس هلندی است که در سال ۱۹۲۴ میلادی به خاطر کشف ساز و کار نوار قلب برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.

به گزارش ایسنا، ” ویلم اینتهوون” در تاریخ ۲۱ مه سال ۱۸۶۰ میلادی در هلند به دنیا آمد.

وی در خانواده‌ای متولد شد که به علم اهمیت داده می‌شد و پدر وی پزشک بود.

اینتهوون در سال ۱۸۸۵، مدرک پزشکی خود را از دانشگاه ” اوترخت” هلند دریافت کرد و در سال ۱۸۸۶ استاد دانشگاه “لیدن” هلند شد.

پیش از اینکه اینتهوون سازوکار نوار قلب را کشف کند،  برای اندازه گیری و تعیین ضربان قلب، ابزاری دقیق وجود نداشت که بدون قرار دادن مستقیم الکترود روی قلب کار کند.

تا اینکه در اوایل سال ۱۹۰۱، اینتهوون مجموعه‌ای از نمونه‌های اولیه “گالوانومتر” رشته‌ای را تکمیل کرد.

“گالوانومتر” ابزاری برای تشخیص جریان الکتریکی است؛ و یک مبدل آنالوگ الکترومکانیکی است که در واکنش به جریان الکتریکی که از طریق سیم پیچ آن که در یک میدان مغناطیسی قرار دارد، استفاده می‌شود.

دستگاهی که وی ساخت، حساسیت گالوانومتر را افزایش داد. بنابراین فعالیت‌های الکتریکی قلب، با وجود ماهیچه و استخوان که مانند یک عایق عمل می‌کنند، اندازه‌گیری شد.

ویلم اینتهوون
علم فیزیک – ویلم اینتهوون

گرچه که با پیشرفت علم، دستگاه‌های نوار قلب قابل حمل بیشتری تولید شد. اما بیشتر این دستگاه‌ها با استفاده از ساز و کاری که اینتهوون تعیین کرده بود، استفاده می‌شد.

حروف P،Q،R،S و T که در نوار قلب استفاده می‌شود و نشان دهنده وضعیت قلب است را اینتهوون برای اولین بار استفاده کرد.

پس از توسعه و پیشرفت دستگاه گالوانومتر رشته‌ای، وی توانست ” الکتروکاردیوگرام” (نوار قلب) را در غالب تعدادی اختلال قلبی و عروقی توضیح دهد.

پس از این موفقیت، اینتهوون مطالعات خود را روی بررسی صداهای قلب متمرکز کرد.

وی در سال ۱۹۰۲ به آکادمی سلطنتی “علوم و هنر” هلند پیوست.

در سال ۱۹۲۴، اینتهوون توانست به خاطر کشف سازوکار “نوار قلب” برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شود.

وی سرانجام در سال ۱۹۲۷ و در سن ۶۷ سالگی در “لیدن” هلند درگذشت.

ویلم اینتهوون ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

پیاده‌روی فضانوردان ناسا

پیاده‌روی فضانوردان ناسا

پیاده‌روی فضانوردان ناسا
علم فیزیک – پیاده‌روی فضانوردان ناسا

دو تن از فضانوردان ناسا به تازگی برای رفع چند مشکل و نصب تجهیزات جدید در ایستگاه فضایی بین‌المللی، در خارج این ایستگاه پیاده‌روی کردند.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک تایمز، دو فضانورد ناسا با نام‌های ” اندرو جی. فیوستل” و ” ریچارد آر. آرنولد” در خارج از ایستگاه فضایی بین المللی پیاده‌روی کردند.

یکی از سخنگویان ناسا اظهار کرد، این دو فضانورد با هدف اتمام ارتقاء بخش سخت‌افزاری سیستم خنک کننده، در خارج از این ایستگاه پیاده‌روی کردند.  

این دو فضانورد همچنین یک وسیله ارتباطی به روز شده را برای پرسنل این فضاپیما در آینده، در این ایستگاه نصب کردند.

این سخنگوی ناسا همچنین گفت: این دو فضانورد یک جسم موسوم به ” PFCS” را که میزان آمونیاک ورودی به سیستم خنک کننده ایستگاه فضایی بین‌المللی را کنترل می‌کند، در قسمت قطعات یدکی قرار داده‌اند. زیرا این جسم شکسته بود.

اقدامات دیگر این فضانوردان، جا به جایی سیستم دوربین آزمایشگاه ” Destiny” و دریافت کننده‌های ارتباطاتی بوده است.  

سخنگوی ناسا ادامه داد، پیاده روی در فضا به فضانوردان اجازه می‌دهد که در ایستگاه فضایی بین‌المللی تعمیرات مورد نظر را انجام دهند و در صورت لزوم، در سیستم‌های موجود در ایستگاه ارتقاعاتی صورت دهند.

این دو فضانورد و بقیه فضانوردان ” Expedition 55″ در حال آماده شدن  ورود محموله فضاپیمای ” Cygnus” به ایستگاه فضایی بین‌المللی هستند.  

این فضاپیما قرار است در تاریخ ۲۰ مه سال جاری، از مرکز پرواز “والوپ” به فضا پرتاب شود و محموله‌ها و وسایل آزمایشگاهی مورد نظر را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برساند.

بر اساس پرتاب این فضاپیما، ناسا تصمیم گرفت که دومین پیاده‌ روی فضایی را به تاخیر بیندازد و آن را به ماه ژوئیه سال جاری موکول کند.  

ناسا همچنین اعلام کرد که در حال راه‌اندازی یک سیستم “موقعیت یاب کهکشانی” است و امیدوار است این سیستم بتواند ابزار لازم فضانوردان را مستقیماً به سیارات دیگر بفرستد.

پیاده‌روی فضانوردان ناسا ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا

مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا

مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا
علم فیزیک – مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا

گروهی از دانشمندان آمریکایی قصد دارند طرحی در مورد تلسکوپ‌های فضایی چندقطعه‌ای، به ناسا ارائه دهند.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، شاید تاخیر در پرتاب تلسکوپ فضایی “جیمز وب”(James Webb) همچنان ادامه داشته باشد اما جانشینان آن، طی چند ماه یا سال آینده، در چندین پرتاب به فضا فرستاده می‌شوند.

گروهی متشکل از ۱۵ دانشمند به سرپرستی “دمیتری ساورانسکی”(Dmitry Savransky)، استادیار مهنسی مکانیک و هوافضای “دانشگاه کرنل”(Cornell University) آمریکا، پیشنهادی درباره ماهواره‌های کوچکی که در فضا به هم ملحق شده و به شکل یک تلسکوپ تقریبا ۳۰ متری در می‌آیند، به ناسا ارائه داده است.

مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا
علم فیزیک – مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا

با پیشرفت علم فضا، اندازه تلسکوپ‌های فضایی هم افزایش یافت. قطر آینه “تلسکوپ هابل”(Hubble telescope)، ۲٫۴ متر و پهنای آینه تلسکوپ جیمز وب، ۶٫۵ متر است.

این ابزار و ابزارهای مشابه آنها، نقش مهمی در گسترش دانش و درک ما از جهان داشته‌اند اما آنها، ابزارهای پیچیده و موقتی هستند که اغلب، افزایش هزینه، معایب طراحی و تاخیر در پرتاب را به همراه دارند.

نسل بعدی تلسکوپ‌ها، آن قدر بزرگ خواهند بود که شاید پرتاب آنها به صورت یک قطعه، کارآمد و یا حتی عملی نباشد.

با درک برنامه “مفاهیم پیشرفته نوآورانه ناسا”(NIAC)، ایده ساورانسکی، ساده شدن ساخت تلسکوپ‌های فضایی برای بررسی‌ سیاره‌های فراخورشیدی است. این طرح، توقف طراحی تلسکوپ یک‌قطعه‌ای با کمک یک سیستم پودمانی است که از ماژول‌های شش‌ضلعی با عرض یک متر تشکیل شده و هر کدام از ماژول‌ها، یک آینه قابل تنظیم در قسمت بالای خود دارند.

این ماژول‌ها هنگام قرار گرفتن روی مدار زمین، بادبان‌های خورشیدی را گسترش می‌دهند تا آن‌ها روی دومین نقطه لاگرانژی خورشید- زمین (L2) قرار بگیرند. “نقاط لاگرانژی” (Lagrangian points)، پنج نقطه میان دو جسم بزرگ هستند که در آن نیروی جاذبه دو جسم، یکدیگر را خنثی می‌کنند. غالبا تلسکوپ‌های فضایی، در نقاط لاگرانژی میان زمین و خورشید قرار می‌گیرند.

مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا
علم فیزیک – مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا

ماژول‌ها در همین مقصد به یکدیگر متصل می‌شوند تا آینه‌های ابتدایی و ثانویه را شکل دهند و در همین حال، بادبان‌هایشان مانند یک سپر گرمایی عمل می‌کنند تا تلسکوپ در مقابل تابش خورشید حفظ شود.

این پروژه، هنوز در مراحل ابتدایی به سر می‌برد اما ساورانسکی، در روزهای پنجم و ششم ژوئن، جلسه‌ای با ناسا خواهد داشت.

مونتاژ تلسکوپ‌ فضایی ماژولار در فضا ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

گالیله

گالیله

گالیله
علم فیزیک – گالیله

گالیلئو گالیله ای ( ۱۵۶۴ ــ ۱۹۴۲ ) بزرگ ترین فرزند خانواده بود و شش خواهر و برادر داشت. پدرش موسیقیدانی بااستعداد بود. گالیله تحصیلاتش را در مدرسه ای در فلورانس آغاز کرد و سپس به دانشگاه پیزا رفت. سال ها بعد در یادداشتی نوشت که از همان ابتدای فراگیری فلسفه طبیعی ارسطو در اینکه سرعت سقوط اجسام واقعا متناسب با ابعاد آنها باشد، تردید داشته است. او دیده بود که دانه های تگرگ با اندازه های بسیار متفاوت با آنکه همه سقوط را تقریبا از یک ارتفاع و همزمان آغاز کرده اند با هم به زمین می خورند. گالیله در جلساتی به اصول اقلیدس علاقه مند شد، در نتیجه به رغم خواست پدر برای اتمام دوره پزشکی، ریاضیات و فلسفه خواند و در سال ۱۵۸۵ بی آنکه درجه ای کسب کرده باشد دانشگاه را رها کرد.

پس از ترک دانشگاه چند سالی به تدریس خصوصی ریاضیات پرداخت و در ۱۵۸۶ نخستین رساله علمی خود را درباره تعادل هیدروستاتیکی نوشت. در اواخر سال ۱۵۸۷ روش هوشمندانه و مفیدی برای تعیین مرکز ثقل بعضی جامدات کشف کرد که از ارشمیدس فراتر می رفت و آوازه گالیله را به خارج از ایتالیا می رساند. در سال ۱۵۸۸ آکادمی فلورانس از گالیله دعوت کرد تا درباره محل، ابعاد و طبقات جهنم، چنان که در دوزخ دانته آمده بود، برای اعضای آکادمی سخنرانی کند. در سال ۱۵۸۹ به کرسی استادی ریاضیات دانشگاه پیزا دست یافت.

گالیله
علم فیزیک – گالیله
 تجربه ی بد دوران جوانی

گالیله در ۳۶ سالگی یعنی در سال ۱۶۰۰ شاهد به آتش کشیده شدن برونو بود. شاید همین تجربه موجب شد که توبه کند و از اندیشه های خود دست بردارد. گالیله اظهار داشته بود که زمین ساکن نیست و به دور خورشید می چرخد، نه خورشید به دور زمین گالیله به وسیله ی آن دوربینی که اختراع کرده بود معلوم ساخت که: کره ماه دارای کوههای متعدد است و همچنین کهکشان از ستاره گان کوچک تشکیل شده و نیز به جز ستاره گانی که با چشم می بینیم ،ستاره گان بیشمار در آسمان وجود دارند و نیز چهار ماه (قمر ) از اقمار مشتری و لکه های خورشید را که متحرکند کشف کرد. گالیله تحت تاثیر فرضیه های ذیمقراطیس معتقد شد که هرگونه تغییری در عالم و کاینات مبتنی بر ریاضی می باشند. طولی نکشید که مطالعات گالیله بر مطالعات کپلر اضافه گشت و این عقیده پیدا شد که فرضیه ی قدیم مبتنی بر مرکزیت زمین نسبت به جهان مادی صحیح نیست و خورشید مرکز منظومه ی شمسی است منطق اساسی کلیسا در رد فرضیه ی گالیله این بود که در کتاب مقدس تصریح شده بود که خدا اول زمین را ساخت و بعد خورشید و ماه را. ماجرای استغفار و توبه ی گالیله نقطه عطف مبارزه مذهب با کسانی بود که می خواستند حقیقتی را در خارج از چهار چوب ” متون مقدس” جستجو کنند که طبیعتاً از دید کلیسا کفر مطلق به حساب می آمد. معروف است که چون گالیله توبه کرده و از جا برخاست و بیرون رفت، کسانی که در آنجا بودند دیدند که او با انگشت در روی زمین نوشته است : با این همه زمین حرکت می کند .

نیوتون نیز از دیدگاه کلیسا کافر بود!

اما در مورد نظریه گرانش نیوتن. اسحاق نیوتن در سال مرگ گالیله یعنی ۱۶۴۳ متولد شد. وی فیزیکدان، ریاضیدان و فیلسوف انگلیسی است که در دانشگاه کمبریج تحصیل می کرد و قانون جهانی گرانش را کشف و قوانین اساسی میکانیک را تنظیم کرد. نیوتن به همان اندازه مورد خشم و مخالفت کلیسا قرار گرفت که گالیله و برونو . چراکه در نظریه ی نیوتن توازن کاینات تابع قانون گرانش شناخته شده بود، در حالیکه این توازن در کتاب مقدس به خواست خداوند برپا بود، بدون هیچ قانونی . پس این نظریه نیز از جانب کلیسا تجلی تازه ای از گمراهی های شیطانی تلقی شد و فتوا دادند که نیوتن عامل شیطان است و کافر و مرتد و لعین. اما نتوانستند به وی گزندی برسانند، زیرا نیوتن در انگلستان و مورد حمایت بود .

گالیله ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

منبع : ویکی کتاب

جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ

جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ

پروژه مشترک ناسا و آژانس فضایی اروپا برای جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ

جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ
علم فیزیک – جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ

ناسا و آژانس فضایی اروپا از پروژه مشترکشان برای جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ و بازگرداندن آنها به زمین اطلاع دادند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، ناسا و آژانس فضایی اروپا دیروز توافقنامه‌ای را برای انجام اولین سفر رفت و برگشت به مریخ امضاء کردند که بر اساس آن قرار است با همکاری یکدیگر نمونه‌های خاک مریخ را به زمین بیاورند.

روز گذشته این دو آژانس فضایی اعلام کردند که قصد دارند تا طی یک ماموریت فضایی نمونه‌های خاک سیاره سرخ را جمع آوری کرده و مورد بررسی قرار دهند.

این کار حداقل نیاز به سه مامویت در زمین دارد و این ماموریت‌ها با “کاوشگر مریخ ۲۰۲۰” (Mars Rover2020) ناسا کار خود را آغاز خواهند کرد.

کاوشگر مریخ ۲۰۲۰، یک مریخ‌نورد در حال توسعه آژانس فضایی ایالات متحده آمریکاست که قرار است در سال ۲۰۲۰ میلادی توسط موشک “اتلس۵ ” ناسا به مریخ ارسال شود. یکی از اهداف این کاوشگر بررسی حیات میکروسکوپی در مریخ است.

مرحله نهایی این طرح شامل پرتاب یک موشک از سطح مریخ است، کاری که تاکنون انجام نشده است.

جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ
علم فیزیک – جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ

در حالی که این کار آسانی نخواهد بود، اما دانشمندان معتقدند که این کار قطعا عملی است.

“دیوید پارکر” (David Parker) مدیر اکتشاف انسان و رباتیک آژانس فضایی اروپا گفت: مأموریت “بازگشت مریخ” (MSR) یک کار دشوار اما قابل دستیابی است.

مأموریت بازگشت مریخ یک ماموریت فضایی برای جمع‌آوری نمونه‌های سنگ و گرد و غبار از مریخ و آوردن آنها به زمین است.

“مریخ‌نورد اگزومارس” (ExoMars rover) یک مریخ‌نورد رباتیک برنامه‌ریزی شده مریخ، بخشی از مأموریت بین‌المللی اگزومارس به رهبری آژانس فضایی اروپا است. مریخ نورد اگزومارس قرار است در سال ۲۰۲۱ به مریخ ارسال شود. اگزومارس پروژه‌ای برای جستجوی نشانه‌های حیات هم در حال حاضر و هم در گذشته، در مریخ است.

مرحله دوم مأموریت، پرتاب یک ” fetch rover ” خواهد بود که هدف آن آوردن نمونه‌هایی از مریخ‌نوردهای دیگر است.

جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ
علم فیزیک – جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ

  fetch roverپس از پرتاب به سطح زمین بازمی‌گردد و نمونه‌ها را در یک موشک کوچکی به نام”Mars Ascent Vehicle “قرار می‌دهد. سپس این موشک نمونه‌ها را به مدار مریخ هدایت می‌کند و در آنجا این نمونه‌ها توسط یک فضاپیما جمع‌آوری می‌شوند.

پس از جمع‌آوری نمونه‌ها و بارگیری آنها در” Earth entry vehicl ” این فضاپیما با خاک مریخ به سطح زمین باز خواهد گشت.

جمع‌آوری نمونه‌های خاک مریخ ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

دلیل بوی بد سیاره اورانوس

دلیل بوی بد سیاره اورانوس

دلیل بوی بد سیاره اورانوس
علم فیزیک – دلیل بوی بد سیاره اورانوس

پژوهشگران انگلیسی، سرانجام توانستند با کمک “تلسکوپ جمنای”، دلیل بوی بد اورانوس را تشخیص دهند.

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌الرت، سرانجام ستاره‌شناسان دریافتند که ابرهای اورانوس از چه تشکیل می‌شوند و دلیل بوی بدی که از این سیاره متصاعد می‌شود چیست. برای نخستین بار، وجود سولفید هیدروژن – گازی که بوی آن مانند بوی تخم‌مرغ فاسد است – به وضوح تشخیص داده شد.

به رغم پژوهش‌هایی که در طول چند دهه گذشته انجام شد، تشخیص ترکیب ابرهای اورانوس، بسیار دشوار بود.

می‌دانیم که در جو، گاز متان وجود دارد و متان، دلیل آبی بودن اورانوس است(گاز متان بدون بوست) و همچنین می‌دانیم که وجود گازهای هیدروژن و هلیوم در آنجا، به خاطر اکتشافات کاوشگر “وویجر ۲” (Voyager 2) است که در گذشته به پرواز درآمد اما تشخیص غلظت ترکیبات دیگر مانند آب، آمونیاک و سولفید هیدروژن، کمی دشوارتر بوده زیرا این سیاره، با ما فاصله زیادی دارد و امکان تشخیص آن با تلسکوپ معمولی، بسیار ضعیف است. به ویژه اینکه با وجود دسته‌ای ابر، اغلب این گاز شکل دهنده ابر، زیر ناحیه‌ای که می‌توانیم ببینیم مخفی شده و تنها کمی از آن در قسمت بالای ابرها دیده می‌شود. بدین ترتیب، تشخیص آن، بسیار دشوار است.

اما تجهیزات و روش‌ها همیشه در حال بهبود هستند. یک گروه پژوهشی متشکل از ستاره‌شناسان، برای مشاهده دقیق اورانوس، راه جدیدی برای استفاده از تلسکوپ “جمنای”(Gemini) یافته‌اند.

دلیل بوی بد سیاره اورانوس
علم فیزیک – دلیل بوی بد سیاره اورانوس

این گروه پژوهشی که “پاتریک ایروین”(Patrick Irwin)، فیزیکدان سیاره‌ای “دانشگاه آکسفورد”(University of Oxford) انگلستان، سرپرستی آن را بر عهده دارد، از این تلسکوپ هشت متری برای تحلیل طیف‌بینی دقیق ابرها استفاده کرد.

آنها، نور خورشید را از ناحیه‌ای درست بالای لایه ابری قابل دیدن، منعکس کردند و مطمئن شدند که بدون تردید در آنجا، سولفید هیدروژن وجود دارد.

ایروین گفت: درحالی که شناسایی خطوطی که سعی در تشخیص آنها داشتیم، دشوار بود، به خاطر حساسیت  تلسکوپ، موفق شدیم آنها را شناسایی کنیم. اگرچه می‌دانستیم که می‌توانیم این خطوط را تشخیص دهیم، تصمیم گرفتیم آنها را با تلسکوپ جمنای بررسی کنیم.

همچنین این پژوهش، اورانوس را از دیگر سیاره‌های گازی درون منظومه شمسی یعنی مشتری و زحل که در جو آنها، آمونیاک زیادی وجود دارد اما در قسمت بالای ابرهایشان، سولفید هیدروژن نیست، مشخص کرد. علاوه بر این، سرنخ‌هایی درباره سیاره نپتون که از نظر ترکیب‌بندی به اورانوس شباهت دارد، ارائه داد.

دلیل بوی بد سیاره اورانوس
علم فیزیک – دلیل بوی بد سیاره اورانوس

“لی فلچر”، دانشمندان سیاره‌شناسی “دانشگاه لیسستر” (University of Leicester) انگلستان گفت: در طول شکل‌گیری منظومه شمسی، تعادل میان نیتروژن و سولفور (و آمونیاک سولفید هیدروژن تازه کشف شده در اورانوس)، با دما و مکان شکل‌گیری سیارات، مشخص شد.

این موضوع نشان می‌دهد که امکان دارد زحل و مشتری، جدا از سیارات یخی اورانوس و نپتون و همه این سیارات نیز جدا از سیارات سنگی عطارد، ونوس، زمین و مریخ شکل گرفته باشند.

شاید نسل آینده تلسکوپ‌های زمینی و فضایی مانند “تلسکوپ بزرگ ماژلان”(Giant Magellan Telescope) و “تلسکوپ فضایی جیمز وب”(James Webb Space Telescope) بتوانند جزئیات بیشتری را در این باره نشان دهند.

در هر حال، یک کاوشگر فضایی برای بررسی دقیق‌تر اورانوس فرستاده خواهد شد. اگرچه حتی در صورت اثبات نهایی ماموریت، این کاوشگر، حداقل چند سال بعد پرتاب می‌شود، ناسا، پژوهشی در مورد آن انجام داده است.

این پژوهش در مجله ” Nature Astronomy” به چاپ رسیده است.

دلیل بوی بد سیاره اورانوس ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

گلن تئودور سیبورگ

گلن تئودور سیبورگ

گلن تئودور سیبورگ
علم فیزیک – گلن تئودور سیبورگ

امروز ۳۰ فروردین مصادف با زادروز “گلن تئودور سیبورگ”، شیمی‌دان آمریکایی است که بخاطر خدمات علمی او در زمینه کشف ۱۰ عنصر فرااورانیومی، وی موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.

به گزارش ایسنا، “گلن تئودور سیبورگ”(Glenn Theodore Seaborg) روز ۱۹ آوریل سال ۱۹۱۲ در شهر ایشپمینگ، ایالت میشیگان متولد شد.

این شیمیدان هسته‌ای به علت همکاری در کشف ۱۰ عنصر فرااورانیومی مانند پلوتونیم، امریسیوم، کوریوم، برکلیوم، کالیفرنیوم، اینشتینیوم، فرمیوم، مندلیفیم، نوبلیوم، سیبورگیوم (عنصر ۱۰۶ جدول تناوبی به افتخار گلن تئودور سیبورگ سیبورگیوم نام‌گذاری شده است) در سال ۱۹۵۱ برنده “جایزه نوبل شیمی”(Nobel Prize in Chemistry) از سوی آکادمی علوم سوئد شد. سیبورگ برای اولین بار مفهوم “آکتینیدها” را ارائه کرد و عنصرهای ۹۰(توریم) تا ۱۰۳(لورنسیم) جدول تناوبی را اکتینیدها نامید و آنها را در ردیفی جداگانه زیر “لانتانیدها” طبقه‌بندی کرد. وی برای نخستین بار اصطلاح جزیره‌ی پایداری را در فیزیک هسته‌ای ابداع کرد.

سیبورگ در سال ۱۹۲۹ از “Jordan” فارغ التحصیل شد و مدرک لیسانس شیمی خود را در سال ۱۹۳۳ از “دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس”(UCLA) دریافت کرد.

او در سال ۱۹۳۷ موفق به اخذ دکترای شیمی خود از “دانشگاه کالیفرنیا برکلی”(University of California, Berkeley) شد. اکثر فعالیت‌های علمی وی در این دانشگاه انجام شد.

این شیمی‌دان یکی از پیشگامان شیمی هسته‌ای در جهان است و بسیاری از مفاهیم و ساختارهای رشته شیمی به کمک ایشان شکل گرفته است.

در تاریخ ۲۳ فوریه سال ۱۹۴۱ از طریق بمباران نوترونی اورانیوم در “شتاب‌دهنده حلقوی” (cyclotron ) دانشگاه کالیفرنیا برکلی یکی از عناصر مهم به نام پلوتونیوم به کمک دکتر سیبورگ کشف شد. اما این کشف تا مدت‌ها سری باقی ماند. این عنصر با توجه به کشف سیاره پلوتو که درست بعد از نپتون کشف شد، پلوتونیوم نام گرفت. پلوتونیوم یک عنصر شیمیایی رایواکتیو و فلزی است که نماد آن Pu و  عدد اتمی آن ۹۴ می‌باشد.

پلوتونیوم یکی از مواد مهم  شکافت هسته‌ای در  سلاح‌های هسته‌ای پیشرفته‌ است. باید احتیاط لازم جهت جلوگیری از جمع شدن مقداری از پلوتونیوم که به جرم بحرانی نزدیک می‌شود به عمل آورد، چرا که این مقدار از پلوتونیوم خود به خود واکنش‌های شکافت هسته‌ای تولید می‌کند.

عنصر ۱۰۶ جدول تناوبی به افتخار گلن تئودور سیبورگ سیبورگیوم نام‌گذاری شده است، وی در این‌باره گفت: این بزرگترین افتخاری است که تاکنون به من داده شده‌است. حتی فکر می‌کنم این افتخار بزرگتر از جایزهٔ نوبل است.

گلن تئودور سیبورگ در تاریخ ۲۵ فوریه سال ۱۹۹۹ و در سن ۸۶ سالگی دیده از جهان فروبست.

گلن تئودور سیبورگ ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک