مشاهده ۹ گرداب جدید اقیانوسی از فضا

مشاهده ۹ گرداب جدید اقیانوسی از فضا

مشاهده ۹ گرداب جدید اقیانوسی از فضا
علم فیزیک – مشاهده ۹ گرداب جدید اقیانوسی از فضا

پژوهشگران با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای ، ۹ گرداب جدید را در اقیانوسها مشاهده کردند.

به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌تایمز، پژوهشگران برای نخستین بار قادر به مشاهده گرداب‌های دوتایی شده‌اند و ۹ جفت گرداب مختلف را با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای مشاهده کردند.

اقیانوس‌های زمین پر از جریان‌هایی هستند که پیوسته در جهت‌های گوناگون حرکت می‌کنند، به همین دلیل برای جریان‌های مخالف نامعمول است که متراکم شوند و حرکات چرخشی موسوم به گرداب یا گرداب‌های کوچک را ایجاد کنند.

گرداب‌های کوچک، بسیار بی‌ضرر و کوتاه‌مدت هستند. حتی این گرداب‌ها با آوردن آب‌های غنی از مواد مغذی از زیر اقیانوس به سطح آن، در زندگی دریایی سالم مشارکت دارند. اما برخی گردابها هم هستند که تا ۱۰۰ کیلومتر گستردگی دارند و حرکت سریع آنها ممکن است به کشتی‌ها آسیب برساند.

گرداب‌های دوتایی یا مودون‌ها، تنها در نظریه‌ها وجود دارند. زیرا مقیاس کوچک آنها و سرعت بالایشان، مشاهده آنها را دشوار می‌سازد. تنها پیش‌بینی در مورد آنها این بود که بسیار تندتر از گرداب‌های متوسط حرکت می‌کنند، درحالیکه به صورت جفتی برای یک مدت طولانی‌ باقی می‌مانند. هم‌چنین این باور وجود داشته است که مودون‌ها این قابلیت را دارند که به شرق(جهتی غیرمعمول برای گرداب‌ها چرا که آنها معمولا به سمت غرب حرکت می‌کنند) حرکت کنند.

کریس هوگو” (Chris Hughes) از “دانشگاه لیورپول انگلستان” و “پیتر میلر” (Peter Miller) از “آزمایشگاه دریایی پلیموث” (Plymouth Marine Laboratory) درستی این نظریه را تایید کرده‌اند زیرا توانستند ۹ جفت گرداب را از فضا ببینند. آنها با استفاده از ماهواره‌ها بعلاوه آب سطح اقیانوس‌ها و دمای سطح اقیانوسها را از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۶ اندازه‌گیری کردند

مشاهده ۹ گرداب جدید اقیانوسی از فضا ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

لایه ازون باز هم تحت حمله قرار گرفته است

لایه ازون باز هم تحت حمله قرار گرفته است

لایه ازون باز هم تحت حمله قرار گرفته است
علم فیزیک – لایه ازون باز هم تحت حمله قرار گرفته است

محققان اتحادیه زمین‌شناسی اروپا در تحقیقی متوجه شدند که وضعیت لایه ازون مجددا در تهدید جدی قرار گرفته است.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، لایه ازون یک لایه محافظتی در لایه استراتوسفر جو زمین است که از رسیدن اشعه‌های مضر خورشید به زمین جلوگیری کرده و در واقع ضامن بقای سلامتی و حیات انسان و بسیاری از جانوران در زمین است.

ازون لایه‌ای‌ است در ارتفاع ۲۰ تا ۳۰ کیلومتری سطح زمین که بسته به شرایط فصلی و آب‌وهوایی ضخامت آن تغییر می‌کند.

این لایه با ضخامت سه میلی‌متردر لایه استراتوسفر جو زمین، با غلظت بالایی از مولکول ازون(O3) است که در سال ۱۹۱۳ توسط دو فیزیکدان فرانسوی به نامهای “شارل فابری” و “آنری بویسون” کشف شد. این لایه با جذب ۹۹٫۹–۹۵ درصد پرتو فرابنفش خورشید، موجب ادامه زندگی بر روی کره زمین می‌شود.

 لایه ازون پرتوهای پرانرژی فرابنفش را جذب کرده و آنها را به شکل پرتوهای فروسرخ در می‌آورند و به سطح زمین می‌فرستند.

در اوایل سال ۱۹۳۰، ترکیباتی به نام کلروفلوئوروکربنها(سی‌اف‌سی‌ها) در ایالات متحده آمریکا اختراع‌ شد و در صنعت و خانه مورد استفاده قرار گرفت.

این ترکیبات به استراتوسفر راه یافتند و عناصر کلر و برم موجود در آنها طی واکنش‌های شیمیایی موجب تخریب تدریجی لایه ازون شدند. به ویژه، لایه ازون بر فراز قطب جنوب به شدت کاهش یافته‌ است.

چرخه ازون-اکسیژن بیان می‌کند که پرتوهای فرابنفش به مولکول اکسیژن برخورد کرده و پیوند میان مولکول‌های اکسیژن را می‌شکند. اتم‌های حاصل با مولکول اکسیژن دیگری واکنش داده و مولکول ازون را تشکیل می‌دهند. سطح ازون با تغییر فصل‌ها، وزش باد و تغییرات خورشید نیز تغییر می‌یابد.

طبق آمارهای ارائه شده این لایه فقط در آمریکا می‌تواند از ۲۸۰ میلیون مورد سرطان پوست و مرگ ۱٫۶ میلیون نفر بر اثر آن و همچنین ۴۵ میلیون مورد آب‌مروارید چشم جلوگیری کند.

در صورت نبود این لایه بسیاری از اشعه‌های مضر خورشید به زمین رسیده و قرار گرفتن در زیر نور خورشید حتی برای چند دقیقه سبب سوختگی می‌شود.

وجود این اشعه‌های مضر می‌تواند سبب ایجاد تغییرات گسترده اقلیمی و همچنین مرگ بسیاری از گونه‌های جانوری شود.

در سی امین سالگرد پروتکل مونترال در زمینه عدم اشاعه مواد شیمیایی مضر برای لایه ازون نظیر کلروفلوئوروکربن‌ها که آسیب بسیار زیادی به این لایه‌ می‌رسانند، محققان اتحادیه علوم زمین‌شناسی اروپا اعلام کرده‌اند که لایه ازون مجددا در حال مبارزه با اثرات فعالیت‌های انسانی است.

محققان حاضر در این تحقیق نمونه‌های هوای زمین در تایوان و مالزی را بین‌ سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ جمع‌آوری کرده و مورد ارزیابی قرار دادند. آنها نتایج این ارزیابی‌ها را با نمونه‌های جمع‌آوری شده توسط هواپیماها مقایسه کردند و متوجه شدند ماده شیمیایی دی‌کلرومتان که دارای کاربردهای متعدد صنعتی از جمله تولید محصولات PVC، دارویی و ضدعفونی‌کننده است در نمونه‌های هوا مشاهده می‌شود که برای لایه ازون شدیدا مضر است.

این ماده در پروتکل مونترال جزء مواد ممنوعه نبود زیرا تصور می‌شد عمر آن کمتر از آن است که بتواند آسیبی به ازون برساند اما تحقیقات جدید ثابت می‌کند که این یک تصور اشتباه بوده است.

محققان اعلام کرده‌اند که جو هوای سرد در آسیا می‌تواند مواد شیمیایی را به مناطق گرمسیری هدایت کند که در آن هوای گرم به سرعت می‌تواند آنها را به استراتوسفر منتقل کند. به گفته محققان این آلودگی می‌تواند در حدود ۱۰۰۰ کیلومتر در روز سفر کند و تنها در چند روز آلودگی از دریای جنوبی چین در استوا قرار می‌گیرد.

تولید این ماده در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ کاهش یافته است اما آمارها نشان می‌دهد که از آن زمان به بعد حجم این ماده ۶۰ درصد افزایش یافته است.

محققان صنعتی شدن جهان و حجم بالای تولیدات چین را زمینه‌ساز این افزایش می‌دانند.

چین به عنوان بزرگترین تولیدکننده پی.وی.سی در جهان، مسئول تولید ۵۰ تا ۶۰ درصد حجم دی‌کلرومتان در جهان است و از هند نیز در کنار چین از جمله کشورهای تولیدکننده این ماده مضر برای ازون نام برده می‌شود.

تیم تحقیقاتی اروپایی برای حدود ۵۰ ماده شیمیایی مختلف که ازون را تهدید می‌کنند هشدار می‌دهند که اگر ترکیبات تازه کشف شده در سطح بالاتری از جو قرار گیرد، تغییرات در پروتکل مونترال ضروری خواهد بود.

تا به امروز، پنج اصلاحیه برای این پروتکل تصویب شده است، آخرین مورد اصلاحیه در سال ۲۰۱۶ انجام شده که استفاده از هیدروفلوئورو کربن(HFCs) را محدود می‌کند که عمدتا به عنوان جایگزینی برای کلروفلوئوروکربن‌ها استفاده می‌شود.

جزئیات این مطالعه در مجله  Atmospheric Chemistry and Physics منتشر شده است. لایه ازون باز هم تحت حمله قرار گرفته است

لایه ازون باز هم تحت حمله قرار گرفته است ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

شفق قطبی از ایستگاه فضایی

شفق قطبی از ایستگاه فضایی
شفق قطبی از ایستگاه فضایی

علم فیزیک – شفق قطبی از ایستگاه فضایی

جک فیشر فضانورد مستقر در ایستگاه فضایی بین‌المللی تصویر زیبایی از شفق قطبی بر فراز زمین گرفته است.به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، این تصویر در تاریخ ۱۹ ژوئن از داخل ایستگاه فضایی بین‌المللی از ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری سطح زمین گرفته شده است.“جک فیشر”(Jack Fisher) این تصویر را به مناسبت سالروز استتقلال آمریکا منتشر کرده است.شفق قطبی در پی برخورد ذرات منتشر شده از خورشید با میدان مغناطیسی زمین و یونیزه شدن هوا به وسیله‌ آنها ایجاد می‌شود.این پدیده علاوه بر زیبایی به دانشمندان کمک می‌کند تا بتوانند بر روی وضعیت فعالیت‌های خورشیدی مطالعه کرده و تغییرات آنها را شناسایی کنند.مهمترین منبع ایجاد این انوار زیبا طوفان‌های خورشیدی هستند.

شفق قطبی از ایستگاه فضایی

علم فیزیک – شفق قطبی از ایستگاه فضایی

شَفَق قُطبی (به انگلیسی: Aurora) یکی از پدیده‌های جوی کره زمین است. شفق قطبی پدیده ظهور نورهای رنگین و متحرک در آسمان شب است و معمولاً در عرض‌های نزدیک به دو قطب زمین که بر اثر برخورد ذرات باردارِ بادِ خورشیدی و یونیزه شدن مولکول‌های موجود در یون‌سپهر (یونوسفر) زمین به وجود می‌آید.شفق‌های قطبی نورهای زیبایی هستند که به طور طبیعی در آسمان دیده می‌شوند که معمولاً در شب و در عرض‌های جغرافیایی قطبی به چشم می‌خورند.آنها دریونوسفر تشکیل می‌شوند و در سپیده‌دم قطبی قابل مشاهده هستند. در عرض جغرافیایی قطب شمال به آنها شفق‌های شمالی نیز گفته می‌شود که این نام بر گرفته از نام ایزدگونه رومی سپیده‌دم و نام یونانی باد شمالی است که در سال ۱۶۲۱ توسط “پیر گاسندی” (Pierre Gassendi) روی این پدیده طبیعی گذاشته شد.

شفق قطبی از ایستگاه فضایی

علم فیزیک – شفق قطبی از ایستگاه فضایی

به شفق‌های قطبی، نور قطب شمال هم گفته می‌شود زیرا آنها غالباً در نیم کره شمالی رویت می‌شوند و هرچقدر به قطب شمال نزدیک می‌شوید با توجه به مجاورت با قطب مغناطیسی شمالی زمین احتمال بیشتری می‌رود که بتوانید آنها را ببینید به طور مثال در شهرهای شمالی کانادا که بسیار نزدیک به قطب هستند امکان رویت آنها بسیار زیاد است.شفق‌های قطبی در نزدیکی قطب مغناطیسی شمالی ممکن است خیلی بالا باشد ولی در افق شمالی به صورت سبز بر افروخته و در صورت طلوع خورشید به صورت قرمز کمرنگ دیده می‌شود. شفق‌های قطبی معمولاً از سپتامبر تا اکتبر و از مارس تا آوریل اتفاق می‌افتند. بعضی از قبایل کانادایی به این پدیده رقص ارواح می‌گویند.در قطب جنوب نیز این اتفاق می‌افتد ولی فقط در جنوبی‌ترین عرض جغرافیایی قابل رویت است و گاهی اوقات در آمریکای جنوبی و استرالیا (استرالیا در زبان لاتین به معنی جنوب است.)“بنجامین فرانکلین”(Benjamin Franklin) اولین کسی بود که به شفق‌های قطبی توجه نشان داد. در تئوری او علت وقوع شفق‌های قطبی این انتقال نور در مرکز بار الکتریکی که در سرزمین‌های قطبی توسط برف و رطوبت شدت می‌گیرد، بود.

شفق قطبی از ایستگاه فضایی

علم فیزیک – شفق قطبی از ایستگاه فضایی

دانشمندان به منظور اندازه گیری ارتفاع شفق قطبی از دو نقطه به فاصله چند ۱۰ کیلومتر از یکدیگر از آن عکس گرفتند. به کمک چنین عکس‌هایی می‌توان ارتفاع شفق‌های قطبی را محاسبه کرد.شفق‌های قطبی در بلندای ۳۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتری بالای زمین (بیشتر اوقات در بلندی ۱۰۰ کیلومتر) پدیدار می‌شوند. شفق‌های قطبی تابانی گازهای رقیق موجود در هوای زمین هستند، که تا اندازه‌ای به تابانی در لامپ‌های تخلیه گاز همانند می‌باشند. شفق‌های قطبی یکی از طبیعی‌ترین و زیباترین پدیده‌های جو زمین است. پدیده مزبور عبارت از ذرات بارداری هستند که از خورشید به سوی لایه‌های زیرین جو زمین سرازیر می‌شوند و روشنی‌هایی را که کلاً شفق‌های قطبی نام دارند پدید می‌آورند. شفق قطبی یا نورهای قطبی، به بهترین صورت از حدود عرض جغرافیایی دایره اقیانوس منجمد شمالی (یا منجمد جنوبی) دیده می‌شود. نورهای قطبی درست همانند تابش‌های رنگی در آسمان هستند. نورهای قطبی در اثر الکترون‌هایی که در طول خطوط نیروی میدان مغناطیسی زمین حلقه می‌زنند، به وجود می‌آیند. این حلقه‌های الکترونی وارد جو زمین می‌شوند و باعث می‌گردند که گازهای رقیقی که در ارتفاعات بالای جو قرار دارند، همانند نور لامپ فلوئورسنت بدرخشند.

شفق قطبی از ایستگاه فضایی

علم فیزیک – شفق قطبی از ایستگاه فضایی

این الکترون‌ها عمدتاً از خورشید می‌رسند و تعداد آنها بستگی به فعالیت خود خورشید دارد. وقتی که سطح خورشید خیلی فعال باشد، ما نورهای قطبی بیشتری را مشاهده می‌کنیم تا زمانی که خورشید آرام‌تر است. نور قطبی می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد. بعضی وقت‌ها شبیه به پرده آویزان، یا نورهای متحرک و یا پرتوهای نور است. رنگ آن نیز تغییر می‌کند ولی بیشتر مواقع دارای سایه سبز یا صورتی است. شفق‌ها مانند پرده‌هایی عظیم به طول صدها کیلومتر از نورهای رنگی هستند. در موارد نادر شفق قطبی ممکن است سراسر آسمان مرئی، از افق تا سمت الراس را بپوشاند.شفق‌های قطبی معمولاً باید فقط در قطب‌ها اتفاق بیفتند و به ندرت وقتی که طوفان‌های مغناطیسی اتفاق می‌افتند، در عرض‌های جغرافیایی میانی نیز دیده می‌شوند. طوفان‌های مغناطیسی در دوره تناوب ۱۱ ساله خورشیدی یا سه سال بعد از این دوره تناوب اتفاق می‌افتند. در این دوره تناوب ۱۱ ساله که هم‌اکنون نیز ما در آن هستیم میزان فعالیت‌های خورشیدی بالا رفته و با رصد خورشید می‌توان میزان بالای این فعالیت‌ها را دید. انرژی حاصل نیز از طریق بادهای خورشیدی تامین می‌شود.

شفق قطبی از ایستگاه فضایی ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

تصویر زیبا شفق قطبی در نروژ

تصویر زیبا شفق قطبی در نروژ

 بالاتر از بلندترین ساختمان‌ها، برفراز مرتفع‌ترین کوه‌ها و فراسوی بلندپروازترین هواپیماها سرزمین حکمرانی شفق‌های قطبی است. شفق‌های قطبی به ندرت در ارتفاع پایین‌تر از ۶۰ کیلومتر رخ می‌دهند و ممکن است ارتفاع آن‌ها تا ۱۰۰۰ کیلومتر هم برسد. 

تصویر زیبا شفق قطبی در نروژ
علم فیزیک – تصویر زیبا شفق قطبی در نروژ

 شفق‌های قطبی بر اثر برخورد الکترون‌ها و پروتون‌های پر انرژی با مولکول‌های اتمسفر زمین بوجود می‌آیند. اگر از فضا به یک شفق‌قطبی کامل نگاه کنیم شبیه به حلقه‌ای کامل به دور یکی از قطب‌های مغناطیسی زمین به نظر می‌رسد. عکسی که در بالا می‌بینید پنج سال پیش و زمانی گرفته شده که یک شفق قطبی خیلی پرنور در شرق نروژ نمایان شده بود.شَفَق قُطبی (به انگلیسی: Aurora) یکی از پدیده‌های جوی کرهٔ زمین است. شفق قطبی پدیدهٔ ظهور نورهای رنگین و متحرک در آسمان شب است و معمولاً در عرض‌های نزدیک به دو قطب زمین که براثر برخورد ذرات باردارِ بادِ خورشیدی و یونیزه شدن مولکول‌های موجود در یون‌سپهر (یونوسفر) زمین به وجود می‌آید.شفق‌های قطبی نورهای زیبایی هستند که به طور طبیعی در آسمان دیده می‌شوند. که معمولاً در شب و در عرض‌های جغرافیایی قطبی به چشم می‌خورند. آنها در یونوسفر تشکیل می‌شوند و در سپیده‌دم قطبی قابل مشاهده هستند. در عرض جغرافیایی قطب شمال به آنها شفق‌های شمالی نیز گفته می‌شود که این نام بر گرفته از نام ایزدگونه رومی سپیده‌دم و نام یونانی باد شمالی است که در سال ۱۶۲۱ توسط پیر گاسندی روی این پدیده طبیعی گذاشته شد. به شفق‌های قطبی، نور قطب شمال هم گفته می‌شود زیرا آنها غالباً در نیم کرهٔ شمالی رویت می‌شوند و هر چقدر به قطب شمال نزدیک می‌شوید با توجه به مجاورت با قطب مغناطیسی شمالی زمین احتمال بیشتری می‌رود که بتوانید آنها را ببینید به طور مثال در شهرهای شمالی کانادا که بسیار نزدیک به قطب هستند امکان رویت آنها بسیار زیاد است.شفق‌های قطبی در نزدیکی قطب مغناطیسی شمالی ممکن است خیلی بالا باشد ولی در افق شمالی به صورت سبز بر افروخته و در صورت طلوع خورشید به صورت قرمز کمرنگ دیده می‌شود. شفق‌های قطبی معمولاً از سپتامبر تا اکتبر و از مارس تا آوریل اتفاق می‌افتند. بعضی از قبایل کانادایی به این پدیده رقص ارواح می‌گویند.در قطب جنوب نیز این اتفاق می‌افتد ولی فقط در جنوبی‌ترین عرض جغرافیایی قابل رویت است. و گاهی اوقات در آمریکای جنوبی و استرالیا (استرالیا در زبان لاتین به معنی جنوب است).بنجامین فرانکلین اولین کسی بود که به شفق‌های قطبی توجه نشان داد. در تئوری او علت وقوع شفق‌های قطبی این انتقال نور در مرکز بار الکتریکی در سرزمینهای قطبی توسط برف و رطوبت شدت می‌گیرد، بود.علت وقوع شفق قطبی خروج جرم از تاج خورشیدی است که از طریق مغناطره و کمربند وان آلن به مناطق قطبی هدایت می‌شوند.

تصویر زیبا شفق قطبی در نروژ ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

دماسنج تراشه‌ای باریک

ساخت دماسنج تراشه‌ای باریک برای اندازه‌گیری دماهای بسیار پایین

محققان دماسنج باریکی بر اساس تک پیوندگاه تونلی ساخته‌اند که با یک طراحی فشرده و ساده می‌تواند دماهایی در محدوده میلی کلوین را ثبت کند.

علم فیزیک - دماسنج تراشه‌ای باریکدماسنج تراشه‌ای باریک

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، این دماسنج جدید و میکرومتری که برای قرار گرفتن بر روی یک تراشه به اندازه کافی کوچک است، می‌تواند دماهای پایین در حد ۷ میلی کلوین را اندازه بگیرد که ده برابر بهتر از طراحی‌های مشابه است.

این وسیله با پایش جریان تونل زنی بین یک فلز و یک ابررسانا کار می‌کند. با داشتن قابلیت اندازه‌گیری دماهای cryogenic، این دماسنج تراشه‌-سازگار می‌تواند برای کنترل دمایی کیوبیت‌ها در کامپیوترهای کوانتومی حالت جامد به کار گرفته شود.

یک پیوندگاه تونلی شامل دو رسانا (فلز یا ابررسانا) است که به وسیله یک سد عایق از هم جدا شده‌اند. آهنگی که الکترون‌ها از درون این سد تونل می‌زنند به دما بستگی دارد. در سال‌های اخیر دانشمندان ابزارهایی نظیر دماسنج سدیِ کولن ساخته‌اند که از پیوندگاه تونلی برای اندازه‌گیری دما استفاده می‌کند اما ساختار این تونل اغلب پیچیده بوده و خواندن دما از روی آن نیازمند روش‌های پیشرفته است.

اکنون محققان دانشگاه آلتو در فنلاند و دانشگاه بِیسل در سوئیس دماسنج جدیدی را طراحی کرده‌اند که با یک چیدمان جمع و جور می‌تواند دماهای میلی کلوینی را اندازه بگیرد.

این گروه تحقیقاتی برای هسته‌ این وسیله با لایه‌هایی از مس، اکسید آلومینیوم و آلومینیوم یک پیوندگاه تونلی به صورت فلز معمولی-عایق- ابررسانا (NIS) به ضخامت nm400 ساختند.

حساسیت دمایی این وسیله از سیستم‌های قبلی بر مبنای NIS بهتر است زیرا طراحی جدید از تابش و نوفه‌های الکتریکی جلوگیری می‌کند و در عین حال شکل پهن تراشه‌ای موجب می‌شود گرمای اتلافی به طور موثری آزاد شود.

این تحقیق در Physical Review Applied به چاپ رسیده است.

یخ‌های قطب‌جنوب رو به افزایش است

یخ‌های قطب‌جنوب رو به افزایش است

همشهری آنلاین نوشت : ناسا برخلاف باورهای عمومی درباره گرمایش جهانی و ذوب شدن یخهای قطبی اعلام کرد سرعت رشد یخ‌های قطب جنوب بسیار بیشتر از سرعت ذوب شدن آنها‌است.

علم فیزیک - یخ‌های قطب‌جنوب رو به افزایش است
یخ‌های قطب‌جنوب رو به افزایش است

براساس گزارش تلگراف، دانشمندان ناسا باور متداول درباره کوچک شدن سطح یخ‌های قطب جنوب را درهم شکسته و اعلام کردند میزان یخ‌های قطبی درحال افزایش است.

این مطالعه جدید با وجود اینکه می‌پذیرد کوه‌های یخی به دلیل گرمایش جهانی که انسان بانی آن است درحال کوچکتر شدن هستند، در عین حال نشان می‌دهد میزان اخیر افزایش سطح یخ‌ها سرعت بیشتری از ذوب شدن آنها داشته‌است.

یافته‌های جدید نتایج مطالعات پیشین از جمله گزارش تغییرات اقلیمی هیات میان دولتی سال ۲۰۱۳ سازمان ملل متحد را به چالش می‌کشند. در آن مطالعه اعلام شد که سطح آب دریاها به واسطه ذوب شدن یخ‌های قطب جنوب سالانه ۰٫۲۷ میلیمتر افزایش خواهند یافت.

به گفته محققان مطالعه جدید برسر کاهش حجم یخ‌های قطب جنوب و جزایر واتیز پاین در غرب قطب جنوب با نتایج دیگر پژوهش‌ها اتفاق نظر دارد. آنچه مایه اختلاف نظر است، مشاهده افزایش حجم یخ‌های قطبی در بخش شرقی و بخش مرکز غرب قطب جنوب با سرعتی فراتر از سرعت ذوب شدن یخ‌ها است.

در این مطالعه جدید ارتفاع سطحی یخ‌های قطب جنوب با استفاده از تجهیزات راداری دو ماهواره آژانس فضایی اروپا و در سال‌های ۱۹۹۲ و ۲۰۰۱ مورد بررسی قرار گرفته‌اند. دانشمندان همچنین در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ برای بررسی ارتفاع یخ‌ها در این مناطق از پرتوهای لیزری یکی از ماهواره‌های ناسا استفاده کرده‌اند.

پیش از این دانشمندان به اشتباه افزایش ارتفاع یخ‌های قطبی در بخش شرقی قطب جنوب را به بارش اخیر برف نسبت داده بودند،‌اما اکنون تیم ناسا با استفاده از اطلاعاتی متعلق به سال ۱۹۷۹ ثابت کرده‌است که در واقع هسته‌های یخی در این مناطق ضخیم‌تر شده‌اند.

تصویر خارق‌العاده شفق‌ قطبی

تصویر خارق‌العاده شفق‌ قطبی از ایستگاه فضایی بین‌المللی

اسکات کلی، فضانورد ناسا، تصویر خیره‌کننده نورهای سبزرنگ شفق قطبی را از ایستگاه فضایی بین‌المللی به اشتراک گذاشته که آن را روز هفتم اکتبر (۱۵ مهر) ثبت کرده بود.

علم فیزیک - تصویر خارق‌العاده شفق‌ قطبیتصویر خارق‌العاده شفق‌ قطبی

به گزارش سرویس علمی ایسنا ، کلیاین تصویر شگفت‌انگیز را که از ایستگاه فضایی بین‌المللی گرفته بود، در صفحه توئیتر خود به اشتراک گذاشت و در کنار آن نوشت: شفقی که هر صبح به شما در بیدار شدن کمک می‌کند. صبح دل‌انگیز فضایی‌تان بخیر.

این فضانورد چندی پیش نیز تصویری فوق‌العاده از توفان قدرتمند خواکین را قبل از رسیدن به جزایر باهاماس ثبت کرده بود.

شفق قطبی (aurora) که به آن سپیده قطبی و نور قطبی هم می‌گویند یکی از پدیده‌های جوی بسیار زیبای کره زمین است. نورهایی بسیار زیبا و خیره‌کننده که در آسمان حرکت می‌کنند و معمولا شکل‌های منحنی‌مانندی دارند.

علم فیزیک - تصویر خارق‌العاده شفق‌ قطبیتصویر خارق‌العاده شفق‌ قطبی

توفان خواکین از منظر ایستگاه فضایی بین‌المللی

جزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رود و محو می‌شود

جزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رود و محو می‌شود

دویچه وله گزارش داده که مجمع‌الجزایر مرجانی “اوتانگ جاوه” شمالی‌ترین بخش جزایر سلیمان در اقیانوس آرام است. پیامدهای تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین اما این جزیره زیبا را در معرض نابودی و غرق شدن قرار داده است.

همه جزایر اوتانگ جاوه در کنار هم ۱۲ کیلومتر مربع وسعت دارند و بلندی هیچ کدام (نسبت به سطح آبهای آزاد) بیشتر از سه متر نیست. در اطراف این جزایر چشم تا خط افق فقط آب اقیانوس آرام را می‌بیند. ساکنان این جزایر به دست و پنجه نرم کردن با آب و باد عادت دارند. تغییرات اقلیمی اما زندگی دشوار در این منطقه را دشوارتر کرده است. 

علم فیزیک - جزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رودجزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رود

ساکنان این جزایر کلبه‌های خود را از سال‌های دور با درخت نارگیل و پاندانوس می‌سازند. در زندگی مردم محلی عنصری که سنخیت چندانی با سنت منطقه ندارد، روشنایی لامپ است؛ نوری که برق آن را پنل‌های سولار از تابش خورشید تأمین می‌کنند. 

علم فیزیک - جزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رودجزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رود

پیامدهای تغییرات اقلیمی در جزیره “هنوا آیکو” به خوبی دیده می‌شود. آب دریا به حدی بالا آمده که به میانه‌های جزیره رسیده و آن را به دو بخش تقسیم کرده است. این خطر وجود دارد که دیگر جزیره‌های منطقه هم به سرنوشتی مشابه دچار شوند. 

علم فیزیک - جزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رودجزیره‌ای زیبا که به زودی زیر آب می‌رود

تنها بالا آمدن سطح آب اقیانوس زندگی روی جزایر را تهدید نمی‌کند. تندبادهای ویرانگری که پیامد تغییرات اقلیمی هستند هم از ساکنان قربانی می‌گیرند.

منبع : خبرآنلاین

ال‌نینیو

ال‌نینیو

ال‌نینو یا ال‌نینیو (به اسپانیایی: El Niño) یکی از چرخه‌های مشهور آب و هوایی جهان است که هر ۲ تا ۷ سال یک‌بار باعث ایجاد ناهنجاری‌های بزرگی در آب و هوای سراسر سیّارهٔ زمین می‌شود

از جمله این ناهنجاری‌ها می‌توان به سیلاب‌های ناگهانی، خشک‌سالی، قحطی و اپیدمی اشاره کرد.

سازمان جهانی هواشناسی اعلام کرد که پدیده “ال‌نینیو” در سال ۲۰۱۵ میلادی پرقدرت‌تر از سال‌های پیش خواهد بود.

این پدیده چیست که وضعیت آب‌ و هوایی کره زمین را بر هم می‌زند؟

ال‌نینیوال‌نینیو

تفاوت دمای سطح آب دریاها بین نوامبر ۱۹۹۷ و جولای ۲۰۱۵

به گزارش دویچه وله،”ال‌‌نینیو” پدیده‌ای در هواشناسی و یک ناهنجاری در میانگین دمای هوا نسبت به میانگین سال‌های پیش است.

این پدیده هر چند سال یکبار رخ می‌دهد و موجب تغییر وضعیت آب‌ و هوا می‌شود.

“ال‌نینیو” در سواحل غربی آمریکای جنوبی و جنوب شرقی آسیا رخ می‌دهد، اما پیامدهای آن جهانی است و اغلب به صورت فجایع طبیعی نمایان می‌شود.

ال‌نینیو
ال‌نینیو

به طور معمول آب‌ گرم سطح اقیانوس از آمریکای جنوبی به سمت غرب حرکت می‌کند. در مقابل آب‌ سرد عمق اقیانوس به سوی سواحل آمریکای جنوبی جریان می‌یابد.

در سال‌های رخداد ال‌نینیو این جریان‌ها متوقف یا گاه برعکس می‌شوند. به این ترتیب آب سطح اقیانوس در سواحل استرالیا و اندونزی چند درجه سردتر و در آمریکای جنوبی چند درجه گرم‌تر می‌شود.

آخرین ال‌نینیو در سال ۲۰۰۹ رخ داد و یک سال طول کشید.

“ال‌نینیو” چه پیامدی دارد؟

در سواحل آمریکای جنوبی گرم شدن آب موجب مرگ مرجان‌ها، پلانکتون‌ها و جلبک‌ها می‌شود.

در نتیجه ماهی‌ها به دلیل کمبود‌ مواد غذایی مهاجرت می‌کنند.

با مهاجرت ماهی‌ها پرندگان دریایی و خزندگان اغلب به صورت ‌جمعی از گرسنگی تلف می‌شوند و زندگی ماهیگیری این منطقه به شدت آسیب می‌بیند.

ال‌نینیو

ال‌نینیو

تغییرات آب‌ و هوایی ناشی از ال-نینیوگرم‌شدن آب موجب تشکیل مناطق کم فشار در اتمسفر مناطق کویری جنوب می‌شود که می‌تواند بارش‌های سیل‌آسا، رانش زمین، جاری شدن سیل و طوفان را به همراه آورد.

در مناطق غرب آسیا در اندونزی و شمال استرالیا شرایط برعکس می‌شود: کاهش بارندگی‌، از بین‌ رفتن محصولات و آتش‌گرفتن جنگل‌ها. باران‌های موسمی که اغلب در زمان مناسب آغاز می‌شوند هم در سال‌های ال‌نینیو به تعویق می‌افتند و یا اصلأ رخ نمی‌دهند.

“ال‌نینیو” چگونه تشکیل می‌شود؟

پژوهشگران تا به امروز پاسخ این پرسش را نمی‌دانند. بسیاری از شواهد حاکی از آن است که این پدیده نه توسط انسان بلکه از مدتها پیش به صورت طبیعی رخ می‌دهد.

البته گازهای گل‌خانه‌ای ال‌نینیو را تقویت می‌کنند، در نتیجه آنها بیشتر و پرقدر‌ت‌‌تر می‌شوند. پیامدهای ال‌‌نینیو در فاصله ماه اکتبر تا دسامبر خود را نشان می‌دهند.

پژوهشگران سازمان جهانی هواشناسی نگران هستند که دمای آب سطح جنوب شرقی اقیانوس آرام دو درجه بیشتر از حد میانگین گرم‌ شود. آنها می‌گویند ‌ال‌نینیوی سال ۲۰۱۵ در حال شدیدتر شدن است.

شکل‌گیری شیب دما

در شرایط عادی منطقه، در غرب آرام حاره‌ای به واسطهٔ بادهای تجارتی جنوب شرقی نسبتاً آرام، گرایش حاصل از تشعشع خورشیدی موجب گرم شدن آبهای اقیانوس می‌شود.

به طور همزمان بادهای تجارتی جنوب شرقی موجب فرارفت آبهای گرم به سمت غرب می‌شوند. بنابراین در غرب آرام حاره‌ای یک انباشتگی از آبهای با دماهای بالا بوجود می‌آید و تراز دریا در این منطقه بالا است.

حال به دلیل تنش باد شرقی در آرام استوایی حرکتی به سمت قطب در لایه اکمن اقیانوسی ایجاد می‌شود و در پی آن به دلیل پیوستگی، فراجهندگی آب سرد در نواحی مرکزی و شرقی آرام استوایی به وجود می‌آید که این علتی بر وجود زبانه آب خنک در نواحی مرکزی و شرقی آرام استوایی است.

“ال‌نینیو” چه معنایی دارد و آیا می‌تواند پایدار باشد؟

تغییرات ناشی از ال‌نینیو به طور معمول حدود کریسمس به اوج خود می‌رسد.

ماهیگیران کشور پرو که به دلیل کمبود ماهی به شدت از این پدیده آسیب ‌می‌بینند آن را “ال‌نینیو” می‌خوانند که در زبان اسپانیولی به معنای “پسر بچه” است.

پژوهشگران مرکز اقیانوس‌‌شناسی شمال آلمان چند مدل آب ‌و هوایی محاسبه کردند که در آنها استثناءها می‌توانند به قاعده تبدیل ‌شوند.

ال‌نینیو

ال‌نینیو

تا سال ۲۱۰۰ میلادی جریا‌ن‌های معمولی هوا می‌توانند به دلیل گر‌م‌تر شدن زمین به طور کلی کاهش پیدا کنند و به سمت شرق حرکت کنند.

این تغییر می‌تواند موجب یک ال‌نینیو پایدار شود که به گفته پژوهشگران اثر آن در این صورت ضعیف خواهد بود. اما امکان زیرنظر گرفتن چنین پدیده‌ی پایداری در عمل وجود ندارد.

اطلاعات جمع‌آوری شده در فاصله سال‌های ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۲ میلادی هم نشان می‌د‌هند که گردش‌های هوا که پدیده ال‌نینیو را تقویت می‌کنند، بیشتر شده‌اند.

اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک نور ، اپتیک ، فیزیک الکتریسیته ، الکترونیک ، فیزیک کوانتوم ، الکترومغناطیس ، هسته ای ، فیزیک مدرن ، صوت ، علوم

ال‌نینیو ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، علم فیزیک

نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان ها

نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان ها

نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان هاعلم فیزیک – نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان ها

سالانه طوفان‌های عظیم در جهان جان هزاران انسان را می‌گیرد و بر همین اساس نیز ناسا در حال ساخت میکروماهواره‌های نسل جدید است که وظیفه نظارت و مانیتورینگ این طوفان‌ها را خواهند داشت.

ناسا به تازگی ساخت میکروماهواره‌ای را با نام سیستم ماهواره‌ای ناوبری جهانی طوفان‌‌ها (GYGNSS) شروع کرده است و در حقیقت در حال مونتاژ کردن این ماهواره در موسسه تحقیقاتی ساوث‌وست در سن‌آنتونیو در تگزاس است.

طوفان‌ها یا هاریکن‌ها به شدت و بدون هیچ گونه هشداری، تغییر مسیر می‌دهند و گاهی پیش آمده که منطقه‌ای امن برای طوفان اعلام شده ولی به دلیل رد شدن طوفان از روی دریا و بالا رفتن قدرت، تغییر مسیر داده و به سمت آن منطقه پیش رفته است.

متاسفانه سیستم‌های مانیتورینگ ماهواره‌‌ای کنونی فقط می‌توانند به صورت دور‌ه‌ای طوفان‌ها را ببینند و به همین دلیل گاهی هواشناسان را با شگفتی‌های عجیب و غیرقابل پیش‌بینی مواجه می‌کند.

ناسا برای برطرف کردن این مشکل، دست به ساخت میکروماهواره GYGNSS زده است که شامل مجموعه‌ای از هشت ماهواره می‌شود و هدف از ساخت آن، بهبود پیش‌بینی‌های هواشناسی در مورد طوفان‌هاست.

نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان هاعلم فیزیک – نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان ها

در همین راستا، برای نخستین بار بادهای سطحی اقیانوسی را که در نزدیکی هسته داخلی طوفان‌های استوایی، تیفون‌ها و طوفان‌ها قرار دارند، تخمین زده‌اند تا از این طریق پیش‌بینی وضع طوفان و هواشناسی را از جمله تخمین شدت، جهت‌یابی مسیر و موج‌های طوفانی بهبود دهد.

هر کدام از این میکروماهواره‌ای ۲۹ کیلوگرم وزن و ابعادی معادل ۵۱ در ۶۴ در ۲۸ سانتی‌متر دارند که هم‌سایز یک چمدان است. این میکروماهواره‌ها مجهز به سلول‌های خورشیدی هستند و می‌تواند انرژی مورد نیازش را از نور خورشید تامین کند. به گفته ناسا، حدود هفت ماهواره در عرض یک هفته می‌توان ساخت.

این ماهواره ها در مدار پایین زمین قرار می گیرند و در مسیری حرکتی می کنند که به آنها امکان می‌دهد هر ۱۲ دقیقه، یک منطقه را مورد بررسی قرار دهند.

همچنین این ماهواره‌ها از سیگنال‌های مستقیم و منعکس‌شده از مجموعه ماهواره‌های موقعیت‌یاب جهانی (GPS) استفاده می‌کنند تا تصویری از سرعت بادهای سطح اقیانوس‌ها در دیواره چشم طوفان به دست دهد.

«چشم دیواره» طوفان یا eye-wall حلقه‌ای از آذرخش قوی است که در آن شدیدترین بادها و بارش اتفاق می‌افتد، این حلقه دقیقا دور چشم طوفان قرار دارد.

نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان هاعلم فیزیک – نسل جدید ماهواره ها برای شکار طوفان ها

چشم طوفان نیز ناحیه‌ای است با هوای آرام که در میانه طوفان‌های شدید گرمسیری ایجاد می‌شود. چشم طوفان پهنه‌ای تقریبا دایره‌وار، همراه با باد نسبتا سبک و هوای صاف، است که با چشم‌دیواره محصور می‌شود.

ماهواره‌های GYGNSS برخلاف ماهواره‌های کنونی که هر چند روز یک بار، خوانش‌های خود از سرعت باد را مخابره می‌کند، هر چند ساعت این اطلاعات را ارسال می‌کند و همین امر موجب می‌شود که دقت پیش‌بینی هوا بالاتر برود.

سایت علمی بیگ بنگ