کنایه فیروز نادری

کنایه فیروز نادری به ساختار آموزشی ایران!

کنایه فیروز نادری
علم فیزیک – کنایه فیروز نادری

فیروز نادری دانشمند ایرانی سازمان فضایی آمریکا(ناسا) نسبت به نامگذاری یک دبیرستان در روستای “کفچرین” ارومیه واکنش نشان داد.

به گزارش ایسنا، چندی پیش در روستای “کفچرین” شهر ارومیه یک دبیرستان دوره اول به نام “دکتر فیروز نادری” تاسیس شد. این مدرسه اولین دبیرستان دوره اول در این روستا محسوب می‌شود و تا سال گذشته تنها یک دبستان در این روستا وجود داشت.

نکته جالب توجه در رابطه با این مدرسه این است که واکنش فیروز نادری را نیز در پی داشته است.

این دانشمند ایرانی ناسا در صفحه اینستاگرام خود نوشت: در روستای کفچرین در نزدیکی ارومیه در استان آذربایجان غربی در ایران، پیش از این هیچ کلاسی برای پایه‌های بالاتر از ششم تاسیس نشده بود.

نادری در ادامه نوشته است: دکتر محسن منصوری خیر مدرسه‌ساز ایرانی در این روستا یک دبیرستان ساخته است و با نهایت تواضع نام من را برای این دبیرستان انتخاب کرده است.

آنچه در این بین واکنش نادری را جذاب‌ می‌کند این است که مسئول سابق آزمایشگاه پیشرانش جت(JPL) ناسا، نامگذاری یک دبیرستان در یک روستا را حتی از نامگذاری دانشگاه تهران به نام خودش بسیار ارزشمندتر و غرورانگیزتر می‌داند.

نادری در این رابطه می‌گوید: به نظر می‌رسد که در ایران به اندازه کافی دانشگاه وجود دارد اما در بسیاری از مناطق دانش‌آموزان به ابتدایی‌ترین لوازم و مدارس برای تحصیل دسترسی ندارند و این نشان‌دهنده یک نقص در سیستم آموزش کشور است و من بسیار خوشحال هستم که نامم را برای یک دبیرستان در یک روستا برگزیده‌اند و اگر این اتفاق حتی در رابطه با دانشگاه تهران برای من می‌افتاد تا این حد برایم غرورانگیز نبود.

فیروز مایکل نادری معاون پیشین مدیرکل تنظیم راهبردهای آزمایشگاه پیش‌رانش جت در ناسا و مدیرکل اکتشافات منظومه خورشیدی (از ۱۵ اوت ۲۰۱۱) بوده است.

فیروز نادری در ۵ فروردین ۱۳۲۵ در شیراز به دنیا آمد. وی تحصیلات متوسطه خود را در ایران به پایان رساند و پس از آن به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته مهندسی برق پی گرفت. وی دوره کارشناسی خود را در دانشگاه ایالتی آیووا و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به پایان رساند.

کنایه فیروز نادری
علم فیزیک – کنایه فیروز نادری

نادری، پس از پایان تحصیل به ایران بازگشت و ضمن گذراندن خدمت سربازی، مدتی در مرکز سنجش از دور ایران فعالیت کرد. وی در مدت همکاری خود با ناسا مشاغل فنی و مدیریتی متعددی را در زمینه ماهواره‌های مخابراتی متحرک، رادارهای سنجش از دور، رصدخانه‌های تحقیقاتی اختر فیزیک، اکتشاف مریخ و سایر اجرام منظومه شمسی برعهده داشت.

وی در سال ۱۹۷۶ به آزمایشگاه پیشرانش جت پیوست و به عنوان مدیر آزمایش‌های پروازی علوم فضا و مدیر طرح تفرق‌سنج (Scatterometer) ناسا به کار پرداخت. نادری از سال ۱۹۹۶ مدیر برنامه منشاء حیات ناسا بود. علاوه بر این‌ها وی در مرکز مدیریت ناسا، سرپرستی برنامه فناوری ارتباطات پیشرفته ماهواره‌ای را برعهده داشت و در آزمایشگاه پیشرانش جت نیز مدیر برنامه ماهواره‌های متحرک بود. وی از سال ۲۰۰۰ نیز مدیریت برنامه تازه تأسیس برنامه مریخ را برعهده گرفت. وظیفه مرکز برنامه مریخ آن است که تمام تحقیقات مربوط به مریخ را هدایت و برنامه‌ریزی کند.

وی در آوریل سال ۲۰۰۰ به سمت مدیر پروژه‌های اکتشاف مریخ منصوب شد. در پی موفقیت کاوشگرهای مریخ، نادری به سمت معاون و مدیر ارشد برنامه‌ریزی مرکز آزمایشگاه پیشرانش جت، از مهمترین مراکز فضایی ناسا منصوب شد و در سمت جدید به عنوان مسوول طراحی برنامه‌ها و راهبردهای مرکز، تجاربش در ماموریت‌های مریخ را در مطالعه سایر بخش‌های جهان از زمین تا کهکشان‌های دور به کار بسته‌ است. وی همچنین مسؤولیت طراحی چشم‌انداز راهبردی پنج تا ۲۰ ساله آزمایشگاه پیشرانش جت را برعهده دارد. وی هم‌اکنون (از سال ۲۰۱۱) به سمت مدیر پژوهش‌های رباتیک منظومه خورشیدی منصوب شده‌ است.

وی به همراه انوشه انصاری به نمایندگی از اصغر فرهادی در مراسم هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار‏ در سال ۲۰۱۷ شرکت کرد.

شهرت نادری بیشتر به خاطر دو کاوشگر مریخ یعنی «روح» و «فرصت» بوده‌ است که با مدیریت او اطلاعات زیادی از جمله امید بیشتر به وجود حیات در مریخ را به بشر داد. او، در سال ۲۰۰۰ در شرایطی که چندین مأموریت متوالی سازمان فضایی ناسا در پرتاب فضاپیما به سوی مریخ با شکست مواجه شده بود، به مدیریت برنامه‌های اکتشافات مریخ منصوب شد و توانست طی چهار سال، سه مأموریت مهم از جمله پرتاب دو کاوشگر مریخ‌نورد «روح» و «فرصت» را با موفقیت به انجام رساند. دریافت بالاترین نشان سازمان فضایی ناسا در بهمن ماه گذشته و انتخاب وی به عنوان موثرترین فرد ایالات متحده در سال قبل از دیگر افتخارات او است

کنایه فیروز نادری ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

گفتگو با برنده نوبل ۲۰۱۷ فیزیک

گفتگو با برنده نوبل ۲۰۱۷ فیزیک

گفتگو با برنده نوبل 2017 فیزیک
علم فیزیک – گفتگو با برنده نوبل ۲۰۱۷ فیزیک

جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷ به طور مشترک به راینر ویس،بری سی بریش و کیپ اس تورن اعطا شد. این سه دانشمند نوبل فیزیک امسال را به دلیل تلاش‌های خود در زمینه آشکارساز “لایگو”(LIGO)و مشاهده امواج گرانشی دریافت کردند.

به گزارش ایسنا و به نقل از “نوبل‌پرایز”، در فیزیک، موج گرانشی موجی است که توسط میدان گرانشی تولید می‌شود. وجود این نوع از امواج توسط آلبرت اینشتین در سال ۱۹۱۶ از طریق نظریه نسبیت عام به طور نظری پیش‌بینی شد و ۱۰۰ سال بعد، در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به کمک تأسیسات لایگو به طور تجربی مشاهده گردید. این امواج برای اولین بار در سپتامبر سال ۲۰۱۵ توسط سیستم‌های رصدخانه امواج گرانشی مشاهده شد. موج گرانشی به طور نظری انرژی تابش گرانشی را منتقل می‌کند. منابع موج‌های گرانشی قابل آشکارسازی شامل سیستم‌های ستاره دوتایی است که یکی از اعضای آن کوتوله سفید، ستاره نوترونی یا سیاه‌چاله باشد.

مشاهده چنین امواج گرانشی، پیش بینی قرن بیستم آلبرت انیشتین را به نمایش گذاشت و راهی جدید را برای اکتشافات فضایی باز کرد و امروز، سه نفر از افرادی که در رسیدن به این کشف مهم نقش رهبر و پیشرو را داشتند،جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند.

نیمی از جایزه ۱.۱ میلیون دلاری نوبل فیزیک امسال به “راینر ویس” و نیم دیگر به طور مشترک به “بری سی بریش” و “کیپ اس تورن” تعلق گرفته است.

کیپ تورن ۷۷ ساله از موسسه فناوری کالیفرنیا(Caltech) یکی از محققانی است که سایت “نوبل پرایز” سراغش رفته و مصاحبه ای را با وی ترتیب داده که در ادامه بخش‌هایی از آن را می‌خوانید.

نوبل پرایز: شاید اینشتین خودش تصور نمی‌کرد که روزی امواج گرانشی کشف شوند اما به نظر می‌رسد شما همواره به این موضوع اعتقاد داشته‌اید، درست است؟

کیپ تورن: درست است اما به هر حال من از اینشتین جوان‌تر هستم و به علاوه در دوره‌ای زندگی می‌کنم که لیزر، کامپیوترهای قدرتمند و بسیاری از تجهیزات روز دنیا سبب شده است که فهم ما از منابع امواج گرانشی بسیار بیشتر باشد. ستاره‌های نوترونی و سیاه‌چاله‌ها که یکی از منابع اصلی این امواج هستند در زمان اینیشتین به اندازه امروز شناخته نشده بودند و به همین دلیل وی در مقاله خود ابراز تردید کرده بود که روزی این امواج شناسایی شوند.

گفتگو با برنده نوبل 2017 فیزیک
علم فیزیک – گفتگو با برنده نوبل ۲۰۱۷ فیزیک

نوبل پرایز: و این امواج پنجره‌ای جدید رو به جهان باز می‌کنند و حال که ما این امواج را داریم چه چیز جدیدی رامی‌توانیم ببینیم؟

کیپ تورن: من معتقدم در طی دهه‌های آینده ما می‌توانیم موارد زیادی را ببینیم. همانطور که نجوم مدرن بوسیله گالیله آغاز شد امواج گرانشی نیز برای ما حکم تلسکوپ گالیله را دارد. ما با استفاده از این امواج می‌توانیم به اطلاعات زیادی در رابطه با جهان هستی دست پیدا کنیم. برخوردهای سیاه‌چاله‌ها، برخوردهای ستاره‌های نوترونی و اثرات آنها و همچنین کشیده شدن یک ستاره نوترونی به داخل یک سیاه‌چاله از جمله مواردی هستند که بوسیله این امواج قابل شناسایی هستند. این امواج به ما کمک می‌کنند وضعیت جهان را در روزهای ابتدایی شکل‌گیری هستی مشاهده کنیم و اطلاعات بسیار ارزشمندی در رابطه با تپ‌اخترها و همچنین ستاره‌های نوترونی چرخان بدست آوریم. شگفتی‌های زیادی منتظر ما هستند که همینطور که زمان جلو می‌رود با آنها مواجه خواهیم شد.

نوبل پرایز: صحبت از شگفتی شد، زمانی که شما خبر برنده شدن نوبل را شنیدید چه حسی داشتید؟

کیپ تورن: به نظرم کشف امواج گرانشی به قدری ارزشمند هست که بتوان انتظار جایزه نوبل را از آن داشت. من امیدوار بودم این جایزه به تیم LIGO-Virgo داده شود که کاشف این پدیده بودند و یا به تیم لایگو اهدا شود که این ابزار حیرت‌انگیز را برای شناسایی امواج گرانشی طراحی کردند نه صرفا به تیم سه نفره ما. ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که کشف‌های عظیم صرفا به خاطر همکاری‌های بزرگی هستند که حاصل تلاش چندین نفر است و من امیدوارم که کمیته نوبل در آینده راهی برای این موضوع بیابد که تمام کسانی که در تحقیقات این چنینی حضور دارند بتوانند از این جایزه استفاده کنند

گفتگو با برنده نوبل ۲۰۱۷ فیزیک ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

جایزه نوبل فیزیک 2017

جایزه نوبل فیزیک 2017

دقایقی پیش، آکادمی سلطنتی سوئد، اسامی برندگان جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷ را اعلام کرد: راینر وایس (Rainer Weiss)، بری باریش (Barry Barish) و کیپ تورن (Kip Thorne) برای آشکارسازی امواج گرانشی.

جایزه نوبل فیزیک 2017

دیروز اسامی برندگان جایزه فیزیولوژی یا پزشکی ۲۰۱۷ اعلام شد و به طور مشترک به جفری سی هال، مایکل راسبش و مایکل یانگ که هر سه آمریکا‌یی‌اند، تعلق گرفت. چندسالی است که حتی جوایز نوبل پزشکی هم به پژوهش‌های ملکولی اهدا می‌شود، امسال هم از این قاعده مستثنی نبود و علت اهدای نوبل پزشکی ۲۰۱۷، کشف مکانیسم‌های ملکولی برای کنترل ریتم شبانه‌روزی یا همان ساعت بدن بود.

امروز نوبت به اعلام برندگان جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷ رسید که دقایقی پیش و به رسم همیشه در یک نشست خبری توسط سه تن اعضای آکادمی اعلام شد. جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷ به راینر وایس (Rainer Weiss)، بری باریش (Barry Barish) و کیپ تورن (Kip Thorne)  برای کار بر روی آشکارساز لیگو (LIGO)  و مشاهده‌ی امواج گرانشی برای اولین بار رسید. البته بسیاری از رسانه‌ها و کارشناسان، سال گذشته نیز دانشمندان لیگو را جزو کاندیدهای اصلی جایزه نوبل فیزیک می‌دانستند که پیش‌بینی آنها درست از آب درنیامد، اما امسال جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷ به آنها رسید.

بالاخره امواج گرانشی به دام افتادند…

۱۴ اکتبر ۲۰۱۵، امواج گرانشی برای اولین بار مشاهده شدند. این امواج که صد سال پیش توسط آلبرت اینشتین پیش‌بینی شده بودند، حاصل برخورد دو سیاه‌چاله بودند. ۱٫۳ میلیارد سال طول کشید تا این امواج به آشکارساز لیگو در آمریکا برسند. اگرچه سیگنال موردنظر زمانیکه به زمین رسید، بسیار ضعیف بود، اما اثری بشدت بزرگ بر اخترفیزیک گذاشت. امواج گرانشی، راهی کاملا جدید برای مشاهده‌ی شدید‌ترین پدیده‌های فضایی و آزمودن محدودیت‌های دانش فراهم کرد.

لیگو، یک پروژه‌ی مشترک با همکاری هزار دانشمند از بیست کشور دنیاست. راینر وایس، بری باریش و کیپ تورن که برنده‌ی جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۷ شدند، پیشگامان این پروژه بودند. راینر وایس در اواسط دهه ۱۹۷۰، منابع ممکن نویز تابش زمینه کیهانی که اندازه‌گیری‌ها را مختل می‌کنند، تجزیه تحلیل کرده و همچنین آشکارسازی (تداخل‌سنجی مبتنی بر لیزر) را طراحی کرده بود که می‌توانست بر این نویز غلبه کند. هم کیپ تورن و هم راینر وایس، هر دو متقاعد شده بودند که می‌توان امواج گرانشی را آشکارسازی کرده و انقلابی در دانش پدید آورد.

آلبرت اینشتین در نظریه نسبیت عام خود پیش‌بینی کرده بود که امواج گرانشی با سرعت نور گسترش یافته و جهان را پر می‌کنند. آنها همیشه زمانیکه یک جرم، شتاب می‌یابد، ساخته می‌شوند، درست مانند زمانی که دو سیاهچاله حول یکدیگر می‌چرخند. اینشتین متقاعد شده بود که اندازه‌گیری این امواج هیچگاه ممکن نخواهد شد! دستاورد پروژه‌ی لیگو، استفاده از تداخل‌سنج‌های لیزری غول‌پیکر برای اندازه‌گیری تغییراتی هزاران بار کوچکتر از یک هسته‌ی اتمی، در زمانیکه این امواج از زمین می‌گذرند بود، بنابراین دانشمندان به دور از هر گونه تابش الکترومغناطیس یا ذرات مزاحم (مانند اشعه‌های کیهانی یا نوترینو‌ها)،‌ جهان تازه‌ای را کشف کردند. اما امواج گرانشی خودشان مصداق مستقیم اختلال فضا-زمان هستند که همین امر، دریچه‌ای رو به جهان نادیدنی باز می‌کند. کشف‌های هیجان‌انگیز در انتظار کسانی است که امواج را به دام انداخته و پیام‌ آنها را تفسیر می‌کنند!

 

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا
علم فیزیک – پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

۵۶ سال پیش در چنین روزی آلن شپارد اولین فضانورد آمریکایی بود که به فضا رفت.

به گزارش ایسنا، پرواز اولین فضانورد آمریکایی به مدار زمین از سوی ناسا ۲۲ روز پس از پرواز یوری گاگارین فضانورد اهل شوروی سابق صورت گرفت.

در این ماموریت که “مرکوری-رداستون۳”(Mercury-Redstone 3) نام داشت، اولین فضانورد آمریکایی به نام “آلن شپارد” (Alan Shpard) توانست به فضای زیرمداری زمین سفر کند.

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا
علم فیزیک – پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

شپارد چندی بعد در ماموریت آپولو ۱۴ به عنوان پنجمین انسان به کره ماه رفت.

پرواز زیر مداری، به آن دسته از پروازهای فضایی گفته می‌شود که در آنها؛ با آنکه سفینه فضایی (یا موشک) به فضای بیرونی می‌رسد، اما مسیر پرواز آن، با ورود دوباره به جو یا آن سطح گرانشی (مثلاً سطح زمین) که از آن راه‌اندازی شده، متمایل می‌شود به طوری که آن موشک یا جسم در حال پرواز یک دور مداری کامل را نمی‌پیماید.

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا
علم فیزیک – پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

پرواز شپرد با کپسول “آزادی-۷”(Freedom 7) ساعت ۹:۳۴ به وقت آمریکا آغاز شد و حدود ۱۵ دقیقه به طول انجامید و وی مسافتی در حدود ۴۹۰ کیلومتر را در ارتفاع ۱۸۷ کیلومتری سطح زمین با موفقیت انجام داد. سرعت حرکت کپسول شپارد در حدود ۸۲۶۲ کیلومتر بر ساعت بود.

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا
علم فیزیک – پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

این پرتاب بیش از ۴۵ میلیون بیننده در آمریکا داشت.

تفاوت سفر شپارد با سفر گاگارین این بود که وی در طول سفر هدایت فضاپیما را بر عهده گرفت و تغییراتی در وضعیت قرارگیری آن در زمان برگشت به جو زمین اعمال کرد.

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا
علم فیزیک – پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

کپسول شپارد در فاصله ۴۸۰ کیلومتری از پایگاه فضایی کیپ کاناورال در اقیانوس فرود آمد و هشت دقیقه بعد  بوسیله یک بالگرد از آب گرفته شد.

با وجود اینکه این پرواز برای آمریکا دستاورد بزرگی بود اما همواره در سایه پرواز گاگارین قرار داشته است.

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا
علم فیزیک – پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا

شپارد در ۲۱ جولای ۱۹۹۸ در ۷۴ سالگی درگذشت.

پرواز اولین فضانورد آمریکا به فضا ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

نیما خسروی برنده جایزه اول کیهان شناسی

نیما خسروی برنده جایزه اول کیهان شناسی بوکالتر 

نیما خسروی برنده جایزه اول کیهان شناسی
علم فیزیک – نیما خسروی برنده جایزه اول کیهان شناسی

نیما خسروی فیزیکدان ایرانی از دانشکده فیزیک دانشگاه شهید بهشتی برنده جایزه اول بوکالتر The Buchalter Cosmology Prize سال ۲۰۱۶ میلادی شد.

نیما خسروی برنده جایزه بوکالتر  برای نظریه انسامبلی گرانش

نیما خسروی گرانش کار و کیهان شناس دانشگاه بهشتی در مقاله ای با عنوان نظریه میانگین انسامبلی گرانش Ensemble Average Theory of Gravity با شماره آرشیو arXiv:1606.01887 موفق به کسب این جایزه معتبر شد.

جایزه بوکالتر که قرار است هر سال به ایده های جدید و پیشرو در زمینه کیهان شناسی و گرانش نظری و رصدی داده شود.     

   ایده هایی که موفق به بازگشایی دریچه ی جدیدی برای فهم ما از انبساط تند شونده کیهان شود.

ایده درخشان نیما مفهوم عمیق نظریه های سازگار فیزیکی و انتخاب طبیعت است. نظریه نسبیت عام اینشتینی که بیش از صد سال از فرمول بندی آن می گذرد، از تمام آزمون های رصدی سربلند بیرون آمده است. در حالی که نظریه های دیگر گرانشی را می توان بر روی کاغذ نوشت که از جنبه نظری سازگارند. سوال بزرگ این است که چرا طبیعت از میان این نظریه ها، گرانش اینشتینی را انتخاب کرده است؟

اما داستان گرانش جنبه دیگری نیز دارد. زمانی که به کیهان در بزرگ مقیاس نگاه می کنیم مسئله انبساط تند شونده کیهان روبروی ما قرار می گیرد. مسئله ای که با گرانش اینشتینی انتظار آن را نداشتیم. کیهانی که مملو از ماده معمولی باشد و نسبیت عام اینشتینی نظریه صحیح کلاسیک قرار است کیهانی با انبساط کند شونده را تولید کند، در حالی که رصد های کیهانی داستان دیگری را تعریف می کنند.

جایزه بوکالتر برای ارتباط دادن سوال انتخاب بین نظریه های سازگار گرانشی و مسئله انبساط تندشونده به نیما اهدا شده است. در نظریه میانگین انسامبلی گرانش، ترکیبی از مدل های سازگار، نقش نظریه صحیح گرانش را ایفا می کنند. این مدل ترکیبی در مقیاس های منظومه شمسی به گرانش اینشتینی می رسد و در مقیاس های کیهانی عامل انبساط تند شونده کیهان را بازی می کند.

در گفتگویی با نیما خسروی، وی می گوید ” این پیشنهاد آغاز یک مسیر است، مسیری برای کندو کاو بین نظریه های سازگار گرانشی و مشاهدات کیهان شناسی و تفکر درباره این سوال که چگونه طبیعت قوانین فیزیکی را انتخاب می کند.”

نیما خسروی برنده جایزه اول کیهان شناسی ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک نور ، اپتیک ، فیزیک الکتریسیته ، الکترونیک ، فیزیک کوانتوم ، الکترومغناطیس ، هسته ای ، فیزیک مدرن ، صوت ، علوم

منبع : انجمن فیزیک ایران

دانشمندانی که در سال ۲۰۱۶ درگذشتند

دانشمندانی که در سال ۲۰۱۶ درگذشتند

دانشمندانی که در سال 2016 درگذشتند
علم فیزیک – دانشمندانی که در سال ۲۰۱۶ درگذشتند

سالی که گذشت با دستاوردها و اکتشافات امیدبخش و خوشحال‌کننده‌ای همراه بود اما در این میان شمع وجود برخی دانشمندان و محققان نیز خاموش شد.

به گزارش ایسنا، برخی از دانشمندان مشهوری که در سال گذشته میلادی درگذشتند، به شرح زیر است:

ورا رابین (۱۹۲۸-۲۰۱۶)

رابینز که در کشف شواهد قوی از ماده تاریک کمک کرده بود، روز ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ در سن ۸۸ سالگی درگذشت. این پیشگام آمریکایی زمانی وارد کار فیزیک نجومی شد که زنان کمی به آن راه می‌یافتند.

توماس شلینگ (۱۹۲۱-۲۰۱۶)

این برنده جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۰۵ برای نظریه بازی، در روز ۱۳ دسامبر در سن ۹۵ سالگی درگذشت. نظریه بازی به بررسی مدل‌های ریاضی درگیری و همکاری بین افراد منطقی می‌پردازد.

راجر تسین (۱۹۵۲-۲۰۱۶)

راجر تسین، شیمی‌دان آمریکایی دانشگاه کالیفرنیا در سان‌دیگو و برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۰۸ برای کشف و تولید پروتئین فلورسنت سبز به منظور پیگیری سلول‌های سرطانی و گسترش بیماری آلزایمر در روز ۲۴ اوت ۲۰۱۶ در سن ۶۴ سالگی درگذشت.

ریموند تاملینسون (۱۹۴۱-۲۰۱۶)

این برنامه‌نویس رایانه آمریکایی که ایمیل مدرن را ابداع کرده، در سن ۷۴ سالگی در روز پنج مارس درگذشت. تاملینسون در سال ۱۹۷۱ نخستین ایمیل را ارسال و همچنین برای نخستین بار نشانگر @ را به عنوان جدا کننده نام کاربر ایمیلی از نام دستگاه کاربر در آدرس‌های الکترونیکی معرفی کرد.

ادگار میچل (۱۹۳۰-۲۰۱۶)

ادگار میچل در آستانه چهل و پنجمین سالگرد قدم نهادن روی ماه در سال ۱۹۷۱ در روز چهارم فوریه ۲۰۱۶ (۱۵ بهمن ۱۳۹۴) از دنیا رفت. وی پنجمین فضانورد آپولو بود که از زمان پایان این ماموریت‌ها تا به امروز از دنیا رفته‌اند.

ماروین مینسکی (۱۹۲۷-۲۰۱۶)

ماروین مینسکی، پیشگام حوزه هوش مصنوعی و بنیانگذار پروژه هوش مصنوعی موسسه فناوری ماساچوست (MIT) در روز ۲۴ ژانویه در اثر خونریزی مغزی در سن ۸۸ سالگی درگذشت. وی  یکی از نخستین محققانی بود که بر روی شبکه‌های نورونی مصنوعی که یک فناوری کلیدی در حوزه مدرن یادگیری عمیق است، کار می‌کرد.

سوزان لیندکوئست (۱۶۴۹-۲۰۱۶)

سوزان لیندکوئست، دانشمند زیست‌شناسی مولکولی آمریکایی در سن ۶۷ سالگی در روز ۲۷ اکتبر درگذشت. وی برنده جوایزی همچون نشان ملی علوم شده بود .

گوردون همیلتون (۱۹۶۶-۲۰۱۶)

گوردون همیلتون، دانشمند زمین‌شناسی و استاد دانشگاه ماین در سن ۵۰ سالگی در اثر سقوط خودروی برفی‌اش در یک شکاف یخی در قطب جنوب با عمق ۳۰ متر درگذشت. درگذشت وی یادآور خطرهایی است که بسیاری از دانشمندان هواشناسی طی تلاش خود برای دنبال کردن تحقیقاتشان با آن‌ها روبرو هستند.

دانشمندانی که در سال ۲۰۱۶ درگذشتند ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

روشی جدید برای کشف سالانه ۱۰ سیاهچاله

روشی جدید برای کشف سالانه ۱۰ سیاهچاله

روشی جدید برای کشف سالانه ۱۰ سیاهچاله
علم فیزیک – روشی جدید برای کشف سالانه ۱۰ سیاهچاله

گروهی از ستاره‌شناسان با کمک منصور کرمی، دانشجوی دکترای دانشگاه واترلو موفق به طراحی روشی جدید شده‌اند که به شناسایی ۱۰ سیاهچاله در سال کمک می‌کند.

به گزارش ایسنا به نقل از زی‌نیوز، روش جدید طی دو سال تعداد سیاهچاله‌های شناخته‌ شده کنونی را دو برابر کرده و طی حدود یک دهه به کشف جزئیات بیشتر در مورد تاریخچه آنها کمک خواهد کرد.

به گفته محققان، در ۱۰ سال آینده به اندازه کافی اطلاعات در مورد سیاهچاله‌ها در اختیار محققان قرار خواهد گرفت تا از لحاظ آماری به بررسی ویژگی این اجسام مرموز فضایی بپردازند. این اطلاعات به بررسی بهتر جرم ستاره‌ای سیاهچاله‌ها در مراحل مختلفی که گاهی تا میلیاردها سال گسترش می‌یابد، خواهد پرداخت.

روش جدید محققان در حوزه‌های نوظهور اخترشناسی امواج گرانشی و شیوه جستجو برای سیاهچاله‌ها و سایر اجسام تاریک در فضا کاربرد خواهد داشت.

این تحقیق که در مجله Astrophysical منتشر شده، با ترکیب دو ابزار ستاره‌شناسی استاندارد مورد استفاده امروزی یعنی ریزهمگرایی و تداخل‌سنجی موج رادیویی به معرفی رویکرد جسورانه‌تری برای شناسایی و بررسی سیاهچاله‌ها در تعداد زیاد و به شکل سیستم پرداخته است.

اگرچه اطلاعات اندکی در مورد عملکرد درونی سیاهچاله‌ها در دست است، نقش جدایی‌ناپذیر آن‌ها در چرخه حیات ستارگان و تنظیم گسترش کهکشان‌ها کاملا شناخته‌ شده است.

اوایل سال جاری، تیم رصدخانه تداخل‌سنج لیزری امواج گرانشی(لیگو) برای نخستین بار توانست شواهد مستقیمی از وجود سیاهچاله‌ها را در زمان کشف امواج گرانشی در اثر برخورد دو سیاهچاله ارائه کند.

زمانی که جسمی تاریک مانند سیاهچاله از میان زمین و یک منبع نور دیگر می‌گذرد، ریزهمگرایی گرانشی رخ می‌دهد. محققان با استفاده از امواج رادیویی برای ثبت چند تصویر از رویداد ریزهمگرایی در زمان واقعی استفاده کردند.

منصور کرمی، دانش‌آموخته دانشگاههای تهران و صنعتی شریف و دانشجوی دکترای دانشگاه واترلو اظهار کرد: وقتی با استفاده از یک تلسکوپ رادیویی به این رویداد نگاه کنید، در واقع می‌توانید چند تصویر را بطور جداگانه ببینید. این امر به ما کمک کرد تا انواع مختلف پارامتر از جمله جرم جسم، فاصله و سرعت آن را استخراج کنیم.

روشی جدید برای کشف سالانه ۱۰ سیاهچاله ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک نور ، اپتیک ، فیزیک الکتریسیته ، الکترونیک ، فیزیک کوانتوم ، الکترومغناطیس ، هسته ای ، فیزیک مدرن ، صوت ، علوم

هاوکینگ در بیمارستان بستری شد

هاوکینگ در بیمارستان بستری شد

هاوکینگ در بیمارستان بستری شد
علم فیزیک – هاوکینگ در بیمارستان بستری شد

فیزیکدان معروف بریتانیایی که اخیرا در مورد پایان یافتن حیات بشریت در زمین در هزاره آینده هشدار داده بود، به دلیل بیماری در بیمارستان بستری شد اما پس از مدت کوتاهی مرخص شد.

به گزارش ایسنا به نقل از زی‌نیوز، پرفسور استیون هاوکینگ که به دلیل یک مشکل تنفسی در مرکز  نِمو در بیمارستان دانشگاهی اگوستینو گِمِلی تحت درمان قرار گرفته بود، پس از دو روز مرخص شد.

این دانشمند ۷۴ ساله که به بیماری اسکلروزیس آمیوتروفیک جانبی (ALS) – نوعی بیماری نورون حرکتی که فرد را در حرکت یا صحبت ناتوان می‌کند- مبتلاست، برای شرکت در جلسه‌ای در آکادمی علوم پاپی واتیکان به رم سفر کرده و با پاپ فرانسیس نیز ملاقات کرده بود.

این بیماری منجر به از دست رفتن تدریجی عملکرد عضلات (به ویژه عضلات مخطط) می‌گردد و با تضعیف ماهیچه‌ها بتدریج فرد به فلج عمومی مبتلا می‌شود.

به طوری که توانایی هرگونه حرکتی از شخص سلب خواهد شد.

معمولاً مبتلایان به این بیماری مدت زمان زیادی زنده نمی‌مانند. اگر چه این مدت برای استیون هاوکینگ بین ۲ تا ۳ سال پیش‌بینی شده بود، اما او علی‌رغم همه مشکلات و ناراحتی‌ها همچنان به زندگی خود ادامه می‌دهد و برای فرارسیدن مرگ لحظه‌شماری نمی‌کند.

بیماران مبتلا به این بیماری معمولاً دچار ناتوانی‌های حرکتی شده و ۳ تا ۵ سال پس از ابتلا به این بیماری جان خود را از دست می‌دهند. اگر چه ۲۰ درصد این بیماران تا ۵ سال و ۱۰ درصد آن‌ها تا ۱۰ سال زنده خواهند ماند. در این بیماری دستگاه عصبی مرکزی و ماهیچه‌ها بویژه ماهیچه‌های دست، پا، ساعد، سر و گردن به شدت صدمه می‌بینند.

وی پنجشنبه گذشته پس از اظهار بیماری به بیمارستانی منتقل شده بود که معمولا پاپ‌ها را در آن درمان می‌کنند.

هاوکینگ در هفته‌های اخیر سخنرانی‌های مختلفی در مورد نیاز به همکاری مردم جهان و جستجو برای محلی غیر از زمین برای زندگی داشته و اظهار کرده بود که ممکن است بیگانگان در هزار سال آینده باعث از بین رفتن بشریت در زمین شوند.

هاوکینگ در بیمارستان بستری شد 

اخبار فیزیک ، مقالات فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک کوانتوم ، فیزیک نجوم ، مکانیک ، الکترومغناطیس

دانشمند هندی شرط‌بندی ۱۰ ساله ماده تاریک را برد

دانشمند هندی شرط‌بندی ۱۰ ساله ماده تاریک را برد

دانشمند هندی شرط‌بندی 10 ساله ماده تاریک را برد
علم فیزیک – دانشمند هندی شرط‌بندی ۱۰ ساله ماده تاریک را برد

یک فیزیکدان نظری هندی موفق شد در یک شرط بندی ۱۰ ساله که بین محققان در مورد ماهیت ماده تاریک بسته شده بود، برنده شود.

به گزارش ایسنا به نقل از زی‌نیوز، ماده تاریک یک نوع ناشناخته از ماده است که تقریبا ۲۷ درصد جرم و انرژی جهان قابل مشاهده را که به انرژی تاریک، ماده باریونی (ماده عادی) یا نوترینوها اختصاص نیافته، در بر می‌گیرد.

تانو پادمانابهام، کیهان‌شناس و نظریه‌دان هندی در سال ۲۰۰۶، در زمان ارائه سخنرانی در مورد پدیده انرژی تاریک در بیست و سومین سمپوزیوم فیزیک نجومی نسبیتی در تگزاس با حضار شرط بست که در ۱۰ سال آینده هیچ مدرکی در تضاد با این نظریه که انرژی تاریک علت ریشه‌ای انبساط شتابدار جهان است، پیدا نخواهد شد.

اما در آن زمان همه کیهان‌شناسان در مورد نقش ماده تاریک متقاعد نشده و پرفسور دیوید ویلتشایر از دانشگاه کانتنبری در نیوزلند با پادمانابهام شرط بست.

ویلتشایر پنجشنبه گذشته در سیزدهمین سمپوزیوم بین‌المللی کیهان‌شناسی و فیزیک نجومی ذرات اعلام کرد که شرط را در مورد ماهیت انرژی تاریک باخته است.

پادمانابهام به همراه جایزه نقدی این شرط بندی، یک لامپ تغییر رنگ دهنده دریافت کرد که با اپلیکیشن تلفن همراه کار می‌کند. قابل ذکر است که زمان این شرط بندی تا ۱۵ دسامبر ۲۰۱۶ بود.

سیزدهمین سمپوزیوم بین‌المللی کیهان‌شناسی و فیزیک نجومی ذرات از ۲۸ نوامبر تا دوم دسامبر در دانشگاه سیدنی برگذار شد.

شرایط و ضوابط این شرط بندی این بود که اگر ویلتشایر برنده شود، یک ساعت به انتخاب خودش دریافت می‌کرد تا بتواند پیگیری بهتری از عدم ثبات ایده‌های کیهانی داشته باشد. اگر پادمانابهام پیروز می‌شد،‌ یک لامپ به انتخاب خودش دریافت می‌کرد تا بتواند محاسباتش در مورد تاریکی جهان را بهتر روشن سازد.                  

تحقیقات این دانشمند هندی که در حال حاضر استاد مرکز بین دانشگاهی نجوم و فیزیک نجومی در هند است، در زمینه‌های گسترده‌ای از گرانش، تشکیل ساختار در جهان و گرانش کوانتومی بوده و بیش از ۲۶۰ مقاله و خلاصه را در مجلات بین‌المللی منتشر کرده و ۱۰ کتاب نوشته است.

دانشمند هندی شرط‌بندی ۱۰ ساله ماده تاریک را برد | اخبار فیزیک ، مقالات فیزیک ، علم فیزیک ، فیزیک کوانتوم ، فیزیک نجوم ، مکانیک ، الکترومغناطیس

نیما ارکانی حامد

نیما ارکانی حامد پروفسور ایرانی که مغز متفکر شتاب‌دهنده ذرات چین است

چین قصد دارد بزرگترین شتاب دهنده ذرات جهان به بزرگی دو برابر LHC سرن اروپا احداث کند. به گزارش خبر آنلاین پروفسور نیما ارکانی حامد، فیزیکدان ایرانی الاصل انستیتو مطالعات پیشرفته آمریکا به عنوان مغز متفکر پروژه حضور خواهد داشت.

نیما ارکانی حامد سی و دومین نفر در لیست صد نابغه زنده دنیا است و از ۱۴ سالگی در نظریه و قوانین نیوتون تحقیق کرده است. نیما ارکانی حامد در حال حاضر استاد دانشگاه هاروارد و دارای کرسی استادی در دانشگاه پرینستون است. این کرسی از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۵ در انحصار آلبرت انیشتن بوده است و پس از اعلام نظریه عملکرد جهان ارکانی، از او دعوت شده که در طرح تونل شتاب دهنده سوئیس (LHC) که با هزینه بالغ بر ۵ میلیارد دلار ساخته شده، رهبری آزمایش‌ها را بر عهده داشته باشد. او دکترای خود را در سال ۱۹۹۷ دریافت کرد و به بخش SLAC در دانشگاه استانفورد به منظور ادامه تحصیل در پست دکتری رفت.

در حال حاضر چین از این نابغه ایرانی برای پیشبرد پروژه شتابدهنده خود دعوت به عمل آورده است. چین به طور رسمی اعلام کرده که فاز نخست ساخت این پروژه عظیم را در سال ۲۰۲۰ آغاز خواهد کرد. آنچه که در چین ساخته خواهد شد دو برابر شتاب دهنده LHC اروپا و ۷ برابر قدرتمندتر از آن خواهد بود.

هم اکنون شتاب دهنده LHC سرن در اروپا بزرگترین ماشین واحد در دنیا محسوب می شود که شامل تونل بزرگی به درازای ۲۷ کیلومتر می شود. اما تونل برخورد دهنده پوزیترون الکترون چرخشی مدور (CEPC) چین بین ۵۰ تا ۱۰۰ کیلومتر درازا خواهد داشت و این یعنی مساحتی به بزرگی منطقه ای که منهتن آمریکا را شامل خواهد شد.

گفته می شود شهر Qinhuangdao در شمال چین و در ابتدای دیوار بزرگ این کشور مکان احتمالی ساخت این پروژه عظیم زیرزمینی خواهد بود.

این مجموعه عظیم در دو بخش ساخته می شود. بخش نخست شامل مطالعه ذره بوزون هیگز و سرنوشت آن در نتیجه یک برخورد می شود. بخش دوم نیز که قرار است کار ساخت آن در سال ۲۰۴۰ شروع شود برخورد دهنده عظیم پروتون – پروتون (SPPC)نام دارد. از حیث فنی می توان این بخش را نسخه به روز شده LHC به شمار آورد.

دانشمندان در بخش دوم این پروژه برخوردهای فوق سرعتی پرتونها را مورد مطالعه قرار می دهند. آنها امیدوارند که در خلال بررسی های این بخش از پروژه برخورد دهنده ذرات چین، احتمال کشف ذرات جدید را مورد بررسی قرار دهند

علم فیزیک - نیما ارکانی حامدنیما ارکانی حامد

همچنین این امیدواری وجود دارد که پاسخهایی برای معماهایی نظیر ماده تاریک، انفجار بزرگ (Big Bang) و سیاه چاله ها ارایه شود. پروفسور ارکانی حامد درخصوص این پروژه می گوید: بدون شک چین در آینده پیشگام تمام کشورهای جهان در این عرصه خواهد بود.

حضور این فیزیکدان ایرانی الاصل در چنین پروژه عظیمی برای چین یک اعتبار بزرگ محسوب می شود و درحالی که مقامات عالی رتبه این کشور از فیزیکدانان و دانشمندان شناخته شده جهان در حوزه فیزیک دعوت به همکاری در این پروژه کرده اند اما همکاری ارکانی حامد ارزشی متفاوت برای آنها دارد.

وی درخصوص ویژگیهای این پروژه می گوید: یک شهر دایره ای شکل منحصربفرد را تصور کنید که در این پروژه شکل می گیرد و پیشگامان فیزیک ذرات از سراسر جهان در آن حضور پیدا می کنند. در این شهر شرکتهای فعال در زمینه فناوریهای نوین فرصتی ایده آل برای توسعه تحقیقات خود خواهند داشت.