تجربه راهپیمایی فضایی با شبیه‌ساز ناسا

تجربه راهپیمایی فضایی با شبیه‌ساز ناسا

تجربه راهپیمایی فضایی با شبیه‌ساز ناسا
علم فیزیک – تجربه راهپیمایی فضایی با شبیه‌ساز ناسا

عکسی که شما به آن می‌نگرید یک عکس تولیدی از “Gravity” نیست، بلکه یک شبیه‌ساز آموزشی برای جرمی هانسن، فضانورد آژانس فضایی کانادا است. وی روی یک ماکت ایستگاه فضایی بین المللی(ISS)، در حالیکه به سیستم فعال واکنش به جاذبه(ARGOS) در مرکز فضایی جانسون ناسا در هوستون تگزاس متصل است، به حالت تعلیق درآمده است.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، برای این جلسه خاص، مهندسین آزمایشات را در هر دو حالت روشنایی و تاریکی انجام دادند تا چرخه‌های ۹۰ دقیقه‌ای روز و شب که فضانوردان در چرخش در مدار تجربه می‌کنند، شبیه‌سازی شود.

سیستم فعال واکنش به جاذبه اساسا یک جرثقیل بالابر با ابعاد ۴۱ × ۲۴ × ۲۵ فوت است.

این سیستم سنسورهای نیرو و قدرت‌های مختلفی دارد که کارآموزان را به هرجا که بروند، همراهی می‌کند و نیروی سازگار را برای هر محیطی که ناسا سعی دارد شبیه‌سازی کند، حفظ می‌کند.

این سیستم دارای موتورهای الکتریکی کامپیوتری است که در هر سه محور حرکت می‌کنند.

به طور عمودی یک محفظه بار به یک کابل متصل شده و موتورها را برای بالا بردن یا کاهش بار برای حفظ نیروی ثابت در حال حرکت هدایت می‌کند.

این سیستم می‌تواند به سرعت حرکت کند و ۳۰۰ پوند بار را با سرعت ۱۰ فوت در ثانیه و ۷۵۰ پوند بار را با سرعت چهار فوت در ثانیه حرکت دهد.

به صورت افقی، حرکت سوژه با یک کابل حسگر زاویه اندازه‌گیری می‌شود که به سیستم فرمان می‌دهد تا وزن سوژه را در مرکز سیستم نگه دارد.

این سیستم می‌تواند انواع مختلفی از وضعیت‌ها را شبیه‌سازی کند. وضعیت‌هایی نظیر گرانش صفر بر روی ایستگاه فضایی، گرانش فضاپیمای در حال چرخش، گرانش قمری، که یک ششم گرانش زمین است و گرانش مریخ که ۳۸ درصد از نیروهایی را که ما تجربه می‌کنیم، دارد.

“ARGOS” مکانیزم‌های مختلفی دارد که می‌تواند برای اتصال افراد یا اشیا به منظور شبیه‌سازی دقیق استفاده شود.

ناسا خاطرنشان می‌کند: این مکانیزم‌ها برای انسان و ربات توسعه یافته است و برای شرایط مختلف آزمایشگاهی مانند جرم ستاره‌ای یا میکروگرانشی تخصصی‌سازی شده‌اند.

ناسا می‌گوید “ARGOS” برای آزمایش و آموزش تجربه شرایط موجود در سفرهای آینده به مریخ، ماه، سیارک‌ها و یا هر مقصد دیگر آسمانی طراحی شده است.

با توجه به برنامه‌های بزرگ ناسا و شرکت‌های خصوصی مانند بوئینگ و اسپیس‌ایکس احتمال دارد استفاده از آن در یک یا دو دهه آینده بسیار بیشتر شود.

برای مثال اسپیس‌ایکس قصد دارد تا سال ۲۰۲۲ محموله‌هایی به مریخ فرستاده و برای اولین بار تا سال ۲۰۲۴ انسان به مریخ خواهد فرستاد.

سیستمی مانند ARGOS برای هر دو نوع ماموریت مفید خواهد بود، زیرا می‌تواند شبیه‌سازی‌ها را برای ربات و انسان انجام دهد. همچنین برای شبیه‌سازی‌های میکروگرانشی کار می‌کند، بنابراین می‌تواند کمک زیادی به فضانوردان در طی سفر طاقت فرسای ۲۰۰ روزه آنها به مریخ باشد.

 تجربه راهپیمایی فضایی با شبیه‌ساز ناسا ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

منتشرشده توسط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *