آرتورادینگتون

آرتورادینگتون

۲۸ دسامبر سال ۱۸۸۲ در کندال، کومبریا، به دنیا آمد. دوران کودکی و تحصیلات اولیه اش را در وستون سوپرمر در سامرست پشت سر گذاشت. 

آرتورادینگتون
علم فیزیک – آرتورادینگتون

۱۸۹۸ 

وارد دانشکده اون، دانشگاه منچستر می شود و در رشته فیزیک مشغول تحصیل می گردد. 

۱۹۰۲ 

موفق به دریافت بورسیه برای تحصیل در رشته ریاضی در دانشکده ترنتیتیدانشگاه کمبریچ می شود. 

۱۹۰۴ 

با عنوان دانشجوی ممتاز از رشته ریاضی این دانشکده فارغ التحصیل می شود. 

۱۹۰۶ 

دستیار اول رصد خانه سلطنتی گرینویچ می شود و روی حرکات ستاره ای شروع به کار می کند. 

۱۹۰۷ 

به عضویت هیات علمی دانشکده ترینیتی در می آید. 

۱۹۱۲ 

یک گروه تحقیقاتی را برای مشاهده یک کسوف به برزیل می برد. 

۱۹۱۳ 

به عنوان استاد ستاره شناسی دانشگاه کمبریج انتخاب می شود. 

۱۹۱۴ 

مسئول رصدخانه کمبریج می شود. به عضویت انجمن سلطنتی پذیرفته می شود. بر اساس کارهایش در رصدخانه سلطنتی، کتاب حرکات ستاره ای و ساختار جهان را منتشر می کند. 

۱۹۱۶ 

کار درباره ترکیب ستارگان را شروع می کند. او ادعا می کند که تشعشات ستاره ای، انرژی را از مرکز ستاره دور می کنند و اینکه تشعشع نقش مهمی در حفظ تعادل ستاره ای دارد. 

۱۹۱۸ 

به فرضیه نسبیت آلبرت انیشتین (۱۹۵۵ ـ ۱۸۷۹) علاقمند می شود. کتاب گزارشی درباره نظریه نسبیت نیروی جاذبه را منتشر می کند. 

۱۹۱۹ 

با اینکه مقرش رصدخانه دانشگاه کمبریج است ولی به همراه یک گروه تحقیقاتی ستاره شناسان رصدخانه سلطنتی عازم جزیره پریسیب کامرون، در ساحل غربی آفریقا، می شود. در ۲۹ مه قرار است کسوفی رخ دهد و او همراه این گروه برای رصد کردن آن محل می رود. این کسوف فرصت مناسبی برای آزمایش نظریه آلبرت انیشتین می باشد که معتقد است پرتوهای نور تحت تاثیر جاذبه قرار می گیرد. مشاهدات این ستاره شناسان اولین شواهد رصدخانه ای در اثبات نظریه نسبیت عام را فراهم می کند. 

۱۹۲۰ 

فضا، زمان، جاذبه کتابی برای توجیه خوانندگان عادی را منتشر می سازد. 

۱۹۲۱ 

به ریاست انجمن ستاره شناسی سلطنتی انتخاب می گردد. این دوره بمدت ۲ سال است. 

۱۹۲۳ 

نظریه ریاضی نسبیت را منتشر می کند. 

۱۹۲۴ 

کارش را در مورد ارتباط جرم و تابندگی ستارگان ارایه می دهد. این مساله باعث تجدید نظر کلی در نظرات تکاملی ستارگان می شود. وی همچنین در این سال موفق به دیافت مدال طلای انجمن ستاره شناسی سلطنتی بخاطر کارش در مورد سحابی های برون کهکشانی و کهکشانها، می شود. 

۱۹۲۶ 

کار وی در مورد ساختار ستارگان در کتاب با نفوذش با نام اجزا، درونی ستارگان منتشر می شود. وی اولین ستاره شناسی است که در مورد ارتباط جرم و تشعشع حاصله سخن گفته است. وی همچنین نظریه تپش ستاره های متغیر قیفاوسی (اینکه بعضی ستاره ها بخاطر فشار درونی منبسط و منقبض می شوند) را ارایه می کند. نظریه دیگرش این است که کوتوله های سفید (ستاره هایی که بر اثر جاذبه از بین رفته اند) ممکن است خیلی متراکم باشند. 

۱۹۲۷ 

کتاب ستارگان و اتمها که برای مخاطب معمولی نوشته شده است را منتشر می کند. 

۱۹۲۸ 

کتاب طبیعت دنیای مادی را برای مخاطبان عادی منتشر می کند. 

۱۹۳۰ 

عنوان شوالیه را از شاه جورج پنجم دریافت می کند. 

۱۹۳۳ 

کتاب جهان در حال انبساط وی کارهای ادوین هابل (۱۹۵۳ ـ ۱۸۸۹)، ستاره شناس آمریکائی، و دیگران را در مورد انبساط جهان، برای عموم مردم قابل فهم می کند. 

۱۹۳۸ 

از دست شاه جورج ششم، نشان لیاقت دریافت می کند و به سمت رئیس اتحادیه بین المللی ستاره شناسی منصوب می شود. 

۱۹۴۴ 

عمل جراحی وی موثر واقع نمی شود و در ۲۲ نوامبر از دنیا می رود. 

۱۹۴۶ 

کتاب نظریه بنیادین وی بعد از مرگش منتشر می شود. 

۱۹۴۷ 

انجمن سلطنتی ستاره شناسی، از این سال به بعد به هر کار ارزشمند ستاره شناسی نظری مدال آرتورادینگتون اعطاء می کند. 

آرتورادینگتون ، اخبارفیزیک ، مقالات فیزیک ، مطالب فیزیک ، فیزیک مدرن ، علم فیزیک

منبع : دانشنامه رشد

منتشرشده توسط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *